https://thessaliaeconomy.gr:443/Contents/Item/Display/270TisAgorasAnomologitaWidgethttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/kina-times-agathon<p>Την ίδια στιγμή που η Ιαπωνία απεγκλωβίζεται από τον μακροχρόνιο αποπληθωρισμό, η Κίνα κινδυνεύει να διολισθήσει στην οικονομική παγίδα από την οποία κατόρθωσε να ξεφύγει προσφάτως η χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Η δεύτερη οικονομία στον κόσμο αγωνίζεται το μεγαλύτερο διάστημα του τρέχοντος έτους να ανακόψει την πτώση των τιμών, όπως ακριβώς συνέβαινε στην Ιαπωνία πριν από 30 χρόνια. Οι τιμές υποχώρησαν και πάλι τον Οκτώβριο κατά 0,2% και επρόκειτο για τον 13ο συνεχόμενο μήνα συνεχούς υποχώρησής τους.</p> <p>Πολλοί οικονομικοί αναλυτές σπεύδουν να επιστήσουν την προσοχή στο Πεκίνο τονίζοντας πως πρέπει να λάβει άμεσα μέτρα για να αποφύγει την εμπειρία της Ιαπωνίας και να μεριμνήσει για να τονώσει την καταναλωτική ζήτηση και να απελευθερώσει πλήρως τις ιδιωτικές επιχειρήσεις. Οι τιμές καταναλωτή υποχώρησαν για πρώτη φορά τον Ιούλιο και έκτοτε βρίσκονται διαρκώς στο μεταίχμιο της υποχώρησης, διαψεύδοντας διαρκώς την εσπευσμένη πρόβλεψη της Τράπεζας της Κίνας ότι θα ανέκαμπταν άμεσα μετά το τέλος του καλοκαιριού. Δεδομένου ότι υποχωρούν ταυτοχρόνως και οι τιμές παραγωγού, εντείνονται διαρκώς οι εκκλήσεις από διεθνείς οργανισμούς και οικονομολόγους που τάσσονται υπέρ των εσπευσμένων μέτρων κατά του αποπληθωρισμού. Σχολιάζοντας τα σχετικά θέματα ο Μπρους Πανγκ, οικονομολόγος – σινολόγος στην Jones Lang LaSalle, τονίζει πως «οι κινεζικές αρχές και ιθύνοντες που χαράσσουν πολιτική αντιμετωπίζουν εδώ και καιρό μείζονα πρόκληση καθώς προσπαθούν να καταπολεμήσουν τον αποπληθωρισμό εν μέσω μειωμένης ζήτησης».</p> <p>Τα αίτια του αποπληθωρισμού στην Κίνα βρίσκονται κυρίως σε εγχώριους παράγοντες, όπως η κρίση στην αγορά στέγης και η πτώση της καταναλωτικής εμπιστοσύνης. Συνηγορούν, πάντως, και παράγοντες από το διεθνές περιβάλλον, όπως η πτώση των τιμών των εμπορευμάτων από τα υψηλά επίπεδα του περασμένου έτους και η αναιμική παγκόσμια ζήτηση για κινεζικά προϊόντα. Προσφάτως έχουν προστεθεί και νέοι παράγοντες, όπως η πτώση της τιμής του χοιρινού κρέατος που καταναλώνεται περισσότερο στην Κίνα – με την τιμή του να επηρεάζει αισθητά τον γενικότερο δείκτη τιμών καταναλωτή. Οι εκτροφείς χοίρων αύξησαν προσφάτως την παραγωγή χοιρινού κρέατος, προεξοφλώντας ότι μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων κατά της πανδημίας η ζήτηση για κρέας θα αυξανόταν αισθητά. Επεσαν, όμως, έξω, καθώς η ανάκαμψη της ζήτησης ήταν μικρότερη από τις προσδοκίες. Ετσι οι τιμές των τροφίμων έχουν υποχωρήσει συνολικά κατά 4% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του περασμένου έτους, ενώ ο δομικός πληθωρισμός αυξήθηκε μόλις κατά 0,6% καταγράφοντας επιβράδυνση σε σύγκριση με τον περασμένο μήνα, όταν οι τιμές είχαν αυξηθεί κατά 0,8%.</p>Fri, 10 Nov 2023 07:23:57 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/kina-times-agathonhttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/antlies-kai-ixnithetes<p>Στρεβλώσεις στη ρύθμιση για την τοποθέτηση ιχνηθέτη στο πετρέλαιο κίνησης, θέρμανσης και ναυτιλίας, που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ και στοχεύει στο να πατάξει τη νοθεία, διαπιστώνουν οι φορείς της αγοράς. Η εκτίμηση που μεταφέρεται είναι ότι χρήζει διορθώσεων σε πολλά σημεία για να μπορεί να εφαρμοστεί, ενώ διαφωνούν συνολικότερα με το μέτρο, υποστηρίζοντας ότι η έξτρα τοποθέτηση ιχνηθέτη, πέραν των ευρωπαϊκών, αυξάνει την πολυπλοκότητα σε όλα τα στάδια της εφοδιαστικής αλυσίδας και ενέχει κινδύνους αστοχιών που δεν μπορούν να γίνουν άμεσα αντιληπτές για να διορθωθούν. Επισημαίνουν δε ότι κανένα άλλο κράτος-μέλος της Ε.Ε. δεν εφαρμόζει εθνικούς ιχνηθέτες, καθώς επίσης και ότι οι πρόσθετοι ιχνηθέτες θα αυξήσουν το κόστος των καυσίμων.</p> <p>Ειδικότερα και όσον αφορά τη σχετική ρύθμιση, φορείς της αγοράς συμφωνούν με τον επιτόπιο έλεγχο εφόσον ο άμεσος προσδιορισμός παρουσίας ιχνηθέτη γίνεται στο πεδίο, διότι είναι η πρώτη εικόνα για την κανονικότητα ή μη του καυσίμου, η οποία συμπληρώνεται στη συνέχεια με τις αναλύσεις στο εργαστήριο. Πρόσθετη προϋπόθεση είναι οι εταιρείες να έχουν τη δυνατότητα απόκτησης συσκευών επιτόπιου ελέγχου (εκτός από τις ελεγκτικές αρχές), ώστε να ελέγχουν και να επαληθεύουν την ποιότητα των καυσίμων τους, και την παρουσία του ιχνηθέτη στην προβλεπόμενη δοσολογία στις εγκαταστάσεις τους αλλά και στα πρατήριά τους.</p> <p>Η πλευρά της αγοράς επισημαίνει επίσης ότι, παρά τις προβλέψεις για επιτόπιο έλεγχο μέσω φορητού εξοπλισμού, δεν διατίθεται επί του παρόντος φορητή συσκευή επιτόπιου προσδιορισμού του ιχνηθέτη. Αυτό, όπως τονίζουν παράγοντες της αγοράς, έχει ως αποτέλεσμα να αποστέλλονται τα δείγματα που λαμβάνουν οι ελεγκτικές αρχές σε συσκευές εργαστηρίων του Γενικού Χημείου του Κράτους (μόλις δύο σε όλη την Ελλάδα), που συνεπάγεται μεγάλο χρόνο παραγωγής αποτελεσμάτων. Επιπλέον, ακυρώνεται η όποια χρησιμότητα του ιχνηθέτη, εφόσον οι εργαστηριακές αναλύσεις θα διενεργούνται και για τη μέτρηση θείου που πιστοποιεί νοθεία. Από την άλλη, οι εταιρείες δεν θα έχουν καμία δυνατότητα ελέγχου στην εφοδιαστική τους αλυσίδα που θα τους επιτρέπει να εντοπίσουν τυχόν ανθρώπινο σφάλμα και δεν θα μπορούν να γνωρίζουν εάν είναι ασφαλής για τους χειριστές.</p> <p>Θα πρέπει πάντως να σημειωθεί ότι, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση εισάγει νέα μέτρα για την καταπολέμηση της παραβατικότητας στην αγορά καυσίμων, παραμένει ανενεργό πάνω από μια δεκαετία το μέτρο της εγκατάστασης και λειτουργίας συστήματος εισροών – εκροών.</p> <p>Χρύσα Λιάγγου, Καθημερινή</p>Fri, 29 Sep 2023 08:01:33 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/antlies-kai-ixnitheteshttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/anaptyksi-kai-eyropi<p>Χαμηλή ανάπτυξη και συνεχείς απειλές διαβλέπει τα επόμενα χρόνια για τη διεθνή οικονομία το Economist Intelligence Unit, παρά την ανθεκτικότητα που καταγράφηκε απροσδόκητα φέτος.</p> <p>Συγκεκριμένα, το EIU αναμένει διεθνή ανάπτυξη 2,1% το 2023 και 2,5% το 2024 έναντι 3,1% πέρυσι, με την οικονομία να παραμένει σε σταθερά επίπεδα τα επόμενα χρόνια. Για την Ευρωζώνη, η οποία βρίσκεται στο επίκεντρο των αναταράξεων από τον ρωσοουκρανικό πόλεμο, προβλέπει ανάπτυξη μόλις 0,8% φέτος και 1,4% του χρόνου, από 3,6% το 2022. Το EIU εκτιμά μάλιστα ότι ο οικονομικός αντίκτυπος της εισβολής θα συνεχίσει να επιβαρύνει και φέτος την κεντρική Ευρώπη και τη Γερμανία, όπου οι ενεργοβόρες βιομηχανίες θα δυσκολευτούν να παραμείνουν ανταγωνιστικές. Για την περίοδο 2025-2027 το EIU διαβλέπει σταθεροποίηση των ρυθμών ανάπτυξης και για την παγκόσμια οικονομία, αλλά και για την Ευρωζώνη. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται ότι με τις τρέχουσες συνθήκες θα αποφευχθεί το σενάριο ύφεσης, το οποίο θεωρούνταν εξαιρετικά πιθανό μέχρι πριν από μερικούς μήνες.</p> <p>Στο πεδίο του πληθωρισμού αναμένεται μεγάλη αποκλιμάκωση φέτος στο 7,1% από 9,2% πέρυσι, με το ποσοστό βέβαια να συνεχίζει να βρίσκεται σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα. Ακόμη πιο προβληματικό είναι ενδεχομένως το γεγονός ότι τουλάχιστον μέχρι και το 2027 αναμένεται να παραμείνει άνω του 3%, παρουσιάζοντας μικρή υποχώρηση από το 2025 και έπειτα. Αυτό αποδίδεται στην πρόβλεψη για υψηλές τιμές των εμπορευμάτων λόγω του πολέμου, στις αναταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες, αλλά και στο ακριβό αμερικανικό δολάριο. Στο πλαίσιο αυτό, το EIU προβλέπει ότι οι κεντρικές τράπεζες ανά τον κόσμο θα συνεχίσουν με την πολιτική σύσφιγξης.</p> <p>Ειδικότερα, αναμένει ότι στις περισσότερες μεγάλες οικονομίες τα επιτόκια θα κάνουν την κορύφωσή τους περίπου αυτή την περίοδο –στα μέσα του 2023– και θα παραμείνουν στα ίδια επίπεδα μέχρι το 2024. Βέβαια, οι προβλέψεις αυτές είναι πιθανό να ανατραπούν από διάφορους κινδύνους που ελλοχεύουν, σημειώνει το Economist Intelligence Unit. Σε αυτούς συγκαταλέγει την κλιμάκωση του πολέμου στην Ουκρανία, το σενάριο κοινωνικής αναστάτωσης λόγω του υψηλού πληθωρισμού, το ενδεχόμενο νέων εντάσεων στην Ταϊβάν, την πρόκληση καινούργιων τριγμών στον τραπεζικό τομέα μετά το «σοκ» του Μαρτίου, αλλά και τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Πάντως, το EIU εκφράζει έντονες ανησυχίες για τους επόμενους μήνες σε ό,τι αφορά την επισιτιστική επάρκεια με την πιθανότητα κατάρρευσης της συμφωνίας για τα σιτηρά μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.</p> <p>Reuters</p>Fri, 07 Jul 2023 05:16:53 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/anaptyksi-kai-eyropihttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/eidiseis/ftines-ptiseis-telos<p><strong>Της Lara Williams (Bloomberg)</strong></p> <p>Πτήση στη Μεσόγειο αυτό το καλοκαίρι; Ελπίζω να πετύχετε κάποια καλή προσφορά, γιατί οι φτηνές πτήσεις γίνονται όλο και πιο δυσεύρετες. Πιθανότατα είχατε ήδη την υποψία ότι η εποχή των παράδοξα φθηνών πτήσεων μικρών αποστάσεων στην Ευρώπη πλησίαζε στο τέλος της. Άλλωστε, σύμφωνα με τη μηχανή αναζήτησης ταξιδιών Kayak, οι καλοκαιρινές πτήσεις μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της υπόλοιπης ηπείρου είναι επί του παρόντος κατά ένα τρίτο ακριβότερες σε σχέση με πέρυσι. Δύο νέες εκθέσεις, ωστόσο, καθιστούν σαφές ότι δεν πρόκειται απλώς για προσωρινή διαταραχή.</p> <p><strong>Νέα πραγματικότητα</strong></p> <p>Είναι η νέα πραγματικότητα για τις πτήσεις, καθώς οι αεροπορικές εταιρείες αντιμετωπίζουν μια τεράστια πρόκληση απαλλαγής από τις εκπομπές ρύπων άνθρακα και αυστηρότερους νόμους συμμόρφωσης με τους νέους κλιματικούς όρους.</p> <p>Η πρώτη αρνητική για τα πορτοφόλια των ταξιδιωτών συνθήκη προέρχεται από δύο μεγάλες αλλαγές στο Σύστημα Εμπορίας Ρύπων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EU ETS). Οι αεροπορικές εταιρείες πρέπει να έχουν αρκετά δικαιώματα εκπομπών για να καλύπτουν κάθε μετρικό τόνο διοξειδίου του άνθρακα ο οποίος απελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα σε πτήσεις που ξεκινούν και τελειώνουν στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (σ.μ. οι 27 χώρες της ΕΕ συν Ισλανδία, Νορβηγία, Λιχτενστάιν), το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ελβετία. Αυτή τη στιγμή, παίρνουν περίπου τα μισά από αυτά τα δικαιώματα δωρεάν. Η συγκεκριμένη συμφωνία, ωστόσο, ολοκληρώνεται το 2026, καθώς το μερίδιο των δικαιωμάτων για τα οποία πρέπει να πληρώνουν αρχίζει να αυξάνεται από το 2024. Αυτό ουσιαστικά θα διπλασιάσει το κόστος των ρύπων μέσα σε μόλις τρία χρόνια.</p> <p>Η τιμή μονάδας των εκπομπών ρύπων έχει επίσης εκτοξευθεί το τελευταίο διάστημα, ξεπερνώντας για πρώτη φορά στα τέλη Φεβρουαρίου τα 100€ (111$) - και δε φαίνεται να βρίσκεται σε δρόμο επιστροφής σε χαμηλότερα επίπεδα. Έκθεση του Alex Irving, αναλυτή ευρωπαϊκών μεταφορών στη Bernstein, τοποθετεί το κόστος το οποίο προκύπτει από αυτές τις αλλαγές για τις ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες σε περίπου 5 δισεκατομμύρια ευρώ για το 2027.</p> <p><strong>Απανθρακοποίηση</strong></p> <p>Αυτό είναι μόνο το λεπτό άκρο της σφήνας. Τις επόμενες τρεις δεκαετίες, η αεροπλοΐα πρέπει να μετατραπεί από μια βιομηχανία που ρυπαίνει - τα αεροπλάνα ευθύνονται για το 2,5% των παγκόσμιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα - σε κλάδο μηδενικών εκπομπών. Σύμφωνα με το Destination 2050, το σχέδιο του κλάδου στην Ευρώπη για μείωση των εκπομπών είναι η επένδυση σε μελλοντικά αεροσκάφη και υποδομές, κάνοντας τη δραστηριότητα πιο αποτελεσματική και χρησιμοποιώντας εναλλακτικά καύσιμα, αλλά και τεχνολογίες αφαίρεσης ρύπων άνθρακα.</p> <p>Μια έκθεση από τις ερευνητικές ομάδες SEO Amsterdam Economics και Royal Netherlands Aerospace Centre, με ανάθεση από φορείς του κλάδου των αεροπορικών εταιρειών, ανέφερε ότι το κόστος του καθαρού μηδενισμού εκπομπών ρύπων έως το 2050 ανέρχεται στο δυσθεώρητο ποσό των 820 δισεκατομμυρίων ευρώ.</p> <p>Και οι δύο εκθέσεις καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι ο κλάδος δε θα είναι σε θέση να απορροφήσει ο ίδιος αυτό το κόστος. Μόνον οι αλλαγές στο EU ETS θα μειώσουν τα λειτουργικά κέρδη των έξι μεγαλύτερων αεροπορικών εταιρειών χαμηλού κόστους της ηπείρου (Ryanair, EasyJet, Wizz, Vueling, Eurowings και Transavia) κατά περίπου 77%. Αυτό σημαίνει ότι οι τιμές των εισιτηρίων θα πρέπει να είναι υψηλότερες, κάτι που με τη σειρά του σημαίνει ότι η καταστροφή της ζήτησης είναι αναπόφευκτη. Όπως γράφει ο Irving: "Αν ήταν δυνατό να χρεωθούν περισσότερα χωρίς να επιβαρυνθεί η ζήτηση, οι αεροπορικές εταιρείες θα το είχαν ήδη κάνει".</p> <p>Η ανάπτυξη της ζήτησης είναι ένα ευαίσθητο θέμα για τις αεροπορικές εταιρείες, όπως δείχνει μια πρόσφατη μάχη για τα προτεινόμενα ανώτατα όρια αριθμού πτήσεων μεταξύ της ολλανδικής κυβέρνησης και του αεροδρομίου Schiphol του Άμστερνταμ. Οι προβλέψεις είναι ισχυρές: η Διεθνής Ένωση Αερομεταφορών (ATA) εκτίμησε ότι ο αριθμός των επιβατών σχεδόν θα διπλασιαστεί σε κάτι λιγότερο από 8 δισεκατομμύρια έως το 2040 από τα επίπεδα του 2017. Ο χρόνος θα δείξει εάν οι αυξανόμενες τιμές των εισιτηρίων θα μειώσουν αυτό τον αριθμό, ωστόσο το ερώτημα παραμένει εάν η ανάπτυξη αυτή είναι κατά οποιονδήποτε τρόπο συμβατή με τις φιλοδοξίες για ουδετερότητα στο πεδίο των ρύπων.</p> <p><strong>Δύσκολες απαντήσεις</strong></p> <p>Η απάντηση μπορεί να είναι δύσκολο να "χωνευτεί". Η απαλλαγή από τον άνθρακα είναι έτσι κι αλλιώς αρκετά δύσκολη χωρίς τους επιπλέον επιβάτες. Μια ενημέρωση από τη Royal Society, για παράδειγμα, σκιαγράφησε ότι ακόμη και η κάλυψη της υπάρχουσας αεροπορικής ζήτησης του Ηνωμένου Βασιλείου με βιοκαύσιμα θα απαιτούσε τη δέσμευση περίπου του μισού της γεωργικής γης της χώρας.</p> <p>Οι λιγότερες πτήσεις είναι, φυσικά, ο ευκολότερος τρόπος για να μειώσει κανείς τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα - κι έτσι η μείωση της ζήτησης θα είχε τα δικά της οφέλη για το κλίμα. Η έκθεση της βιομηχανίας αερομεταφορών υπολογίζει ότι, το 2050, η πτώση της ζήτησης από την αύξηση των τιμών για να υπάρξουν τα χρήματα για τα κλιματικά βιώσιμα καύσιμα αεροπλάνων θα μείωνε τις εκπομπές κατά 12%, ενώ οικονομικά μέτρα - όπως υποχρεώσεις εμπορίας ρύπων και επενδύσεις αφαίρεσης CO2— θα οδηγούσαν σε περαιτέρω μείωση 2%, σε σύγκριση με ένα σενάριο "business as-usual".</p> <p>Ωστόσο, υπάρχει κάτι λυπηρό στο να αποχαιρετάμε τις χαμηλές τιμές οι οποίες έκαναν το να γυρνά κανείς τον πλανήτη προσιτή διαδικασία σε εκατομμύρια ανθρώπους. Ειδικά δεδομένου ότι όσοι χρησιμοποιούν περισσότερο συχνά αεροπλάνο είναι επίσης και εκείνοι με την οικονομική δυνατότητα να αντέξουν το επιπλέον κόστος. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όσοι ανήκουν στο 10% του πληθυσμού με τα υψηλότερα εισοδήματα χρησιμοποιούν πολύ περισσότερη ενέργεια σε πτήσεις απ' ό,τι το φτωχότερο 20% του πληθυσμού. Η θέσπιση εισφοράς για όσους πετούν τακτικά, όπως έχει προταθεί από ομάδες εκστρατειών για το κλίμα, μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση αυτής της ανισότητας και στη δημιουργία μιας νέας ροής χρηματοδότησης για την απαλλαγή από τις ανθρακούχες εκπομπές - αν και θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμοστεί.</p> <p>Ίσως αξίζει να θυμόμαστε ότι υπάρχουν άλλοι τρόποι για να μετακινηθεί κανείς στην Ευρώπη. Την Πέμπτη, η Eurostar γιόρτασε την πέμπτη επέτειο της διαδρομής Λονδίνο-Άμστερνταμ με τον ισχυρισμό ότι έχει εξοικονόμησε περισσότερους από 83.000 τόνους διοξειδίου του άνθρακα οι οποίοι θα είχαν απελευθερωθεί στην ατμόσφαιρα εκείνη την περίοδο. Καθώς οι πτήσεις μικρών αποστάσεων θα γίνονται πιο ακριβές, ίσως τα διεθνή ταξίδια με σιδηρόδρομο να γίνουν πιο δελεαστικά - και προσβάσιμα.</p> <p>Υπάρχουν πολλοί άγνωστοι X όσον αφορά την απαλλαγή από τους ρύπους των αερομεταφορών. Μεγάλο μέρος της τεχνολογίας την οποία αναμένει να χρησιμοποιήσει ο κλάδος, όπως τα ηλεκτροκίνητα αεροσκάφη ή τα αεροσκάφη με καύσιμα υδρογόνου, δεν είναι ακόμη έτοιμη προς "απογείωση". Ένα πράγμα είναι σίγουρο: θα πρόκειται για μερικές  πολύ ακριβές και απαιτητικές δεκαετίες.</p> <p>Δημοσιεύτηκε στο capital.gr</p>Tue, 18 Apr 2023 04:26:00 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/eidiseis/ftines-ptiseis-teloshttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/h-terastia-ubs<p>ΛΙΑΜ ΠΡΑΟΥΝΤ / REUTERS BREAKINGVIEWS</p> <p>Οι Ευρωπαίοι τραπεζίτες ονειρεύονταν για καιρό να δημιουργήσουν έναν χρηματοπιστωτικό γίγαντα που θα μπορεί να αντιδιασταλεί με τους αντιπάλους τους των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως η JPMorgan. Στην περίπτωση της UBS, η οποία διασώζει την Credit Suisse στο πλαίσιο μιας συναλλαγής με κυβερνητική διαμεσολάβηση, έχουν σχεδόν μία τέτοια. Η ειρωνεία της τύχης θέλει η πρώτιστη προτεραιότητα του Σέρτζιο Ερμότι, του διευθύνοντος συμβούλου της UBS, να είναι το να τη συρρικνώσει όσο πιο γρήγορα μπορεί. Ο συνδυασμός των δυο επιμέρους ομίλων σε έναν κολοσσό θα εκκινήσει την πορεία του με ισολογισμό 1,7 τρισ. δολαρίων, καθιστώντας την τη 10η μεγαλύτερη δυτική τράπεζα, με βάση τα στοιχεία της Refinitiv. Θα μπορούσε να κατέχει το 30% των συνολικών καταθέσεων στην εγχώρια αγορά της, σύμφωνα με στοιχεία του 2021 από την κεντρική τράπεζα της Ελβετίας, ήτοι διπλάσιο από το μερίδιο της αμέσως επόμενης μεγάλης τράπεζας εκεί. Οι δε συνδυασμένες δραστηριότητές τους στη διαχείριση του παγκόσμιου πλούτου, εν τω μεταξύ, μεταφράζονται σε σχεδόν 3,4 τρισ. δολάρια με βάση τα δεδομένα του 2022, με αυτό να τις φέρνει στη δεύτερη θέση, μόνο μετά την αμερικανική επενδυτική τράπεζα Morgan Stanley.</p> <p>Η συμφωνία θα εκτινάξει επίσης, τουλάχιστον στην αρχική της φάση, τη UBS στη χορεία των μεγάλων πρωταθλητριών της επενδυτικής τραπεζικής, μιας και εμφανίζει αθροιστικά έσοδα από συμβουλευτικές υπηρεσίες και αναδοχές της τάξεως των 3,2 δισ. δολαρίων με τα στοιχεία του 2022, υπερσκελίζοντας την Bank of America και τη Citigroup. Δεδομένης αυτής της κλίμακας, μπορεί να είναι δελεαστικό να προχωρήσουν σε μεγαλύτερα μεγέθη. Βέβαια, υπενθυμίζεται πως η Credit Suisse βρισκόταν στη διαδικασία σμίκρυνσης με την πώληση ή την περιστολή των εμπορικών και επενδυτικών τραπεζικών επιχειρήσεων της με σταθμισμένα περιουσιακά στοιχεία 68 δισ. δολαρίων. Αν η UBS τα διατηρούσε όλα αυτά ως έχουν, τότε θα μπορούσε να εισδύσει στο ολιγοπώλιο της Wall Street και να αντιστρέψει μια δεκαετία ελάττωσης του συνολικού μεριδίου αγοράς για τις ευρωπαϊκές τράπεζες. Ωστόσο, το πιθανότερο είναι να συμβεί το αντίθετο. Ο αποχωρήσας προκάτοχος του Σέρτζιο Ερμότι, Ραλφ Χάμερς, είχε τονίσει πως η διευρυμένη UBS θα περιορίσει τα σταθμισμένα περιουσιακά στοιχεία, που αφορούν την επενδυτική τραπεζική στο 25% του συνόλου της τράπεζας έναντι του 29% στα τέλη του 2022. Αυτό σημαίνει ότι η UBS θα μπορούσε να απορρίψει περιουσιακά στοιχεία τουλάχιστον 26 δισ. δολαρίων υπό την καθοδήγηση του Σέρτζιο Ερμότι. Ο διευθύνων σύμβουλος της Credit Suisse, Ούλριχ Κέρνερ, δεν διέθετε τα κεφάλαια που απαιτούσε το σχέδιο αναδιάρθρωσης μέσω της συρρίκνωσης της τράπεζας. Η UBS όμως, που πέρυσι παρουσίασε κέρδη 9,6 δισ. δολαρίων, έχει τη δυνατότητα να υλοποιήσει το σχέδιο.</p> <p>by kathimerini</p>Fri, 07 Apr 2023 10:34:48 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/h-terastia-ubshttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/i-xrysi-epoxi-toy-lng<p>Του Ian Palmer (Forbes)</p> <p>Η Cheniere Energy είναι ένας μεγάλος εξαγωγέας υγροποιημένου φυσικού αερίου στη Λουιζιάνα. Πρόσφατα η εταιρεία ανακοίνωσε ότι θα επεκτείνει τις εγκαταστάσεις της στο Sabine Pass. Σχεδιάζει να αυξήσει το LNG που διοχετεύει στην αγορά κατά 20 εκατ. τόνους ετησίως, φτάνοντας στους 50 εκατ. τόνους, προσθέτοντας στο δυναμικό της τρεις αμαξοστοιχίες στην περιοχή, οι οποίες θα τεθούν σε λειτουργία στα τέλη του 2028.</p> <p>Το Freeport LNG είναι ένας από τους πέντε τερματικούς σταθμούς υγροποιημένου φυσικού αερίου στον Κόλπο που μετέτρεψαν τις ΗΠΑ από μεγάλο εισαγωγέα φυσικού αερίου στον κορυφαίο εξαγωγέα παγκοσμίως. Το Freeport επίλυσε τα προβλήματα που οδήγησαν σε μια έκρηξη πριν από 8 μήνες και σύντομα θα επανέλθει στην αγορά.</p> <p>Πριν από λίγα χρόνια οι επενδυτές ηταν διστακτικοί με το LNG. Ανησυχούσαν για το δυναμικό "μπάσιμο" των ΑΠΕ και για τα νέα προϊόντα πετρέλαίου και φυσικού αερίου που θα μπορούσαν να κάνουν μια εντυπωσιακή είσοδο στην αγορά και μετά να μείνουν στάσιμα. </p> <p>Αντιθέτως, η παρέμβαση της Ρωσίας ήταν πιο "δυναμική". Εισέβαλε στην Ουκρανία "βαθαίνοντας" την αποσταθεροποίηση της αγοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου που είχε πυροδοτήσει η πανδημία του κορονοϊού. </p> <p>Μεγάλο μέρος των εισαγωγών ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη διακόπηκε το 2022. Φυσικό ήταν το LNG να αναπληρώσει τις χαμένες ποσότητες και χώρες όπως οι ΗΠΑ, το Κατάρ και η Αυστραλία να πρωτοστατήσουν στην κάλυψη του κενού. Η αγορά του υγροποιημένου φυσικού αερίου άρχισε να εκτοξεύεται, ιδίως στις ΗΠΑ.</p> <p><strong>Η εκτόξευση των εισαγωγών LNG στην Ευρώπη</strong></p> <p>Το σχιστολιθικό αέριο λειτούγησε ως ντόμινο για το LNG. Όπως ο σχιστόλιθος έσωσε τις ΗΠΑ διαμορφώνοντας ένα πλαίσιο αυτάρκειας σε ενεργειακούς πόρους, έτσι και το LNG έσωσε την Ευρώπη από μια ακόμα βαθύτερη ενεργειακή κρίση λόγω της περικοπής των εισαγωγών αερίου από τη Ρωσία.</p> <p>Οι ΗΠΑ έστειλαν 39 δισ. κυβικά μέτρα LNG στην Ευρώπη μέσα στο α' 6μηνο του 2022, σε σύγκριση με 34 δισ. κυβικά μέτρα το 2021. Αυτό το αμερικανικό φυσικό αέριο αναπλήρωσε μέρος του ρωσικού φυσικού αερίου που απώλεσε η Ευρώπη.</p> <p>Το επιβεβαιώνουν και οι αριθμοί. Τον Ιανουάριο του 2021, η Ευρώπη έλαβε το 45% των συνολικών προμηθειών της σε φυσικό αέριο από τη Ρωσία και μόλις 14% σε LNG. Έως τον Φεβρουάριο του 2022, το μερίδιο της Ρωσίας είχε υποχωρήσει στο 20%, ενώ το LNG είχε αυξηθεί στο 40%. Τον Δεκέμβριο του 2022, το ρωσικό αέριο συρρικνώθηκε στο 5% και το LNG ενισχύθηκε στο 53%.</p> <p>Μέσα σε δύο χρόνια, το υγροποιημένο φυσικό αέριο έχει αναπληρώσει όλο το αέριο που χάθηκε από τη Ρωσία, με τη "δραματική" αλλαγή να συμβαίνει κατά το πρώτο έτος του πολέμου στην Ουκρανία. Τα φορτία LNG προς την Ευρώπη εκτινάχθηκαν από περίπου 380 το 2021 σε περίπου 850 το 2022.</p> <p>Πριν από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, η Ασία λάμβανε τη μερίδα του λέοντος από τις αμερικανικές εξαγωγές (Διάγραμμα 2). Έκτοτε τα πράγματα άλλαξαν άρδην με την Ευρώπη να αγοράζει το 75% των αμερικανικών φορτίων - Γαλλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκονται στις 3 πρώτες θέσεις.</p> <p>Στο μεταξύ, Νότια Κορέα, Ιαπωνία, Ινδία και Κίνα ήταν οι κορυφαίοι εισαγωγείς στην Ασία. Η Κίνα προπορευόταν της Νότιας Κορέας για αρκετούς μήνες πριν από το 2022, αλλά στη συνέχεια υποχώρησε λόγω της πανδημίας και των συνεπειών από τον περιορισμό της οικονομικής και βιομηχανικής δραστηριότητας στην Κίνα.</p> <p>Με τον πόλεμο στην Ουκρανία να συνεχίζεται, οι Ευρωπαίοι θα συνεχίσουν να καταναλώνουν LNG σε τιμές spot. Μακροπρόθεσμα, ωστόσο, έχουν δεσμευτεί για τη μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως η αιολική και η ηλιακή ενέργεια και οι μεγάλες μπαταρίες, για να επιτύχουν τον στόχο τους για μηδενικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα έως το 2050. Οι Ευρωπαίοι θα είναι επιφυλακτικοί στην υπογραφή 20ετών συμβάσεων με τις ΗΠΑ. Αυτό όμως θα μπορούσε να τους γυρίσει μπούμερανγκ αν όλα τα μακροπρόθεσμα συμβόλαια τα κλείσουν οι Ασιάτες, και μπορεί να οδηγήσει σε έναν βαρύ ευρωπαϊκό χειμώνα με έλλειψη φυσικού αερίου στα τέλη του 2023.</p> <p>Η τιμή spot του LNG έχει διολισθήσει τους τελευταίους μήνες στα 19,50 δολάρια/MMBtu (τον Αύγουστο έφτασε στην τιμή-ρεκόρ των 70 δολαρίων/MMBtu). Η τιμή αυτή παραμένει υψηλότερη σε σύγκριση με τις αρχές του 2021, όταν κυμαινόταν σε επίπεδα κάτω των 10 δολ./MMBtu.</p> <p>Σε τιμή κάτω από τα 20 δολ./MMBtu, το LNG γίνεται ανταγωνιστικό του άνθρακα και μη ανεπτυγμένες χώρες -όπως η Ινδία και το Μπαγκλαντές- θα στραφούν προς το υγροποιημένο φυσικό αέριο. Οι αγοραστές είναι βέβαιο ότι θα δουν με ακόμα καλύτερο μάτι την αγορά LNG εάν η τιμή spot υποχωρήσει στα 15 δολ./MMBtu.</p> <p>Συγχρόνως, άλλοι αγοραστές θα πρέπει να παρακολουθούν με προσοχή την Κίνα, η οποία μπορεί να υποτιμήσει οποιαδήποτε νέα συμφωνία με τους προμηθευτές. Η οικονομία της Κίνας θα ανακάμψει σύντομα. Κινεζικές εταιρείες έχουν υπογράψει συμφωνίες με το Ομάν και το Κατάρ τους τελευταίους μήνες. Η Sinopec έκλεισε 27ετή συμφωνία με την Qatar Energy τον Νοέμβριο του 2022 στο μεγαλύτερο μεμονωμένο deal στην ιστορία του LNG. Η "χρυσή εποχή"  συνεχίζεται.</p> <p>Σε αυτό το κλίμα, οι ΗΠΑ κοιτάζουν στο μέλλον, ενεργοποιούν και πάλι εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις φυσικού αερίου και επανεπενδύουν στο LNG. Το 2022, οι εξαγωγείς υγροποιημένου φυσικού αερίου ολοκλήρωσαν 45 μακροπρόθεσμες συμβάσεις για την πώληση LNG στο εξωτερικό, από 14 το 2021 και 3 το 2020.</p> <p>Εντούτοις, η εξαγωγική ικανότητα των ΗΠΑ δεν θα ενισχυθεί έως το 2024.Η αύξηση της προσφοράς θα φτάσει στην αγορά το 2026-2027, με κύριες πηγές τις ΗΠΑ και το Κατάρ.</p> <p><strong>Πηγή πλούτου το LNG για τις ΗΠΑ</strong></p> <p>Το Διάγραμμα 3 δείχνει την ποσότητα LNG που εξάγεται από τις ΗΠΑ διαχρονικά. Πριν από το 2016 απαγορευόταν η εξαγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου. Τότε οι ΗΠΑ άνοιξαν τις πύλες τους για εξαγωγές και η επανάσταση του σχιστόλιθου έφερε τη "χρυσή εποχή" του LNG.</p> <p>Μετά το 2016, οι ποσότητες LNG που εξάγουν οι ΗΠΑ αυξάνονται σταθερά, με την τιμή να μένει σε χαμηλά επίπεδα, στα 4-6 δολ./Mcf.</p> <p>Τον Ιούλιο του 2021, οι τιμές εξαγωγής του LNG εκτοξεύτηκαν, σκαρφαλώνοντας στα 17 δολ./Mcf μέχρι τον Ιούλιο του 2022. Ως εκ τούτου τα έσοδα των ΗΠΑ από τις εξαγωγές LNG σημείωσαν εντυπωσιακή αύξηση (δεξιά πλευρά του Διαγράμματος 3), από τα 8,3 δισ. δολάρια την περίοδο Ιανουάριος-Σεπτέμβριος 2021 στα 35 δισ. δολάρια το αντίστοιχο 9μηνο του 2022.</p> <p><strong>Νέα έργα LNG </strong></p> <p>Η κατασκευή τερματικών σταθμών LNG δεν είναι φθηνό σπορ - το κόστος ανέρχεται σε περίπου 10 δισ. δολάρια για έκαστο. Στη Βόρεια Αμερική, η Cheniere Energy ενέκρινε την επέκταση ενός τερματικού στο Τέξας. Στο Κατάρ, η Exxon Mobil και η Shell συμμετέχουν σε έργα για την αύξηση των εξαγωγών LNG που αθροιστικά στοιχίζουν 29 δισ. δολάρια.</p> <p>Μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, έχει δρομολογηθεί η κατασκευή περίπου 20 τερματικών σταθμών για την αποθήκευση υγροποιημένου φυσικού αερίου. Η Γερμανία έχει επενδύσει 3 δισ. δολάρια για την κατασκευή 4 πλωτών τερματικών σταθμών. Στην Κίνα, η οποία το 2022 αγόρασε τις μεγαλύτερες ποσότητες LNG, 10 νέοι τερματικοί σταθμοί θα τεθούν σε λειτουργία το 2023. Το 2025 η δυναμικότητα της Κίνας θα έχει διπλασιαστεί σε σύγκριση με το 2020. </p> <p>Ο όγκος των εξαγωγών και τα έσοδα από το LNG θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε νέα project αξίας 100 δισ. δολαρίων, σύμφωνα με τη Wood Mackenzie.</p> <p>Προβλέπει ότι έως το 2027, οι ΗΠΑ θα παράγουν διπλάσια ποσότητα LNG σε σύγκριση με το Κατάρ και την Αυστραλία, οι οποίες έχουν παραμείνει σχετικά στάσιμες. Έως το 2030, μέσα σε 7 χρόνια δηλαδή, οι ΗΠΑ θα έχουν διπλασιάσει την παραγωγή τους σε σύγκριση με την αυξημένη παραγωγή του Κατάρ και θα έχουν τριπλασιάσει την παραγωγή τους σε σύγκριση με την Αυστραλία, που θα έχει παραμείνει στα ίδια επίπεδα.</p> <p>Αυτή η πρόβλεψη περιλαμβάνει και την πιθανότητα ανάπτυξης νέων έργων για LNG, αν και ορισμένα εξ αυτών ενδέχεται να καθυστερήσουν ή να ματαιωθούν.</p> <p>Ο Giles Farrar, επικεφαλής της έρευνας που διεγήγαγε η Wood Mackenzie για το φυσικό αέριο και το LNG, σημείωσε: "Οι υψηλές τιμές-ρεκόρ και η ανάγκη για ενεργειακή ασφάλεια ώθησαν τους αγοραστές, στους οποίους περιλαμβάνονται 'παίκτες' με χαρτοφυλάκια, Αμερικανοί παραγωγοί και εταιρείες υποδομών, να αναζητήσουν μακροπρόθεσμες συμφωνίες για LNG στις ΗΠΑ το 2022, δημιουργώντας τεράστια δυναμική όσον αφορά τη σύναψη νέων συμβάσεων. Το 2022 στις ΗΠΑ, υπογράφηκαν συμφωνίες για 65 εκατ. τόνους ετησίως, ξεπερνώντας κατά πολύ τις συμφωνίες για 18,5 εκατ. τόνους ετησίως που συνάφθηκαν το 2021".</p> <p>capital.gr</p>Mon, 13 Mar 2023 06:47:57 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/i-xrysi-epoxi-toy-lnghttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/pligma-gia-tin-adidas<p>Του Robert Hart</p> <p>Η μετοχή της Adidas "βυθίστηκε" την προηγούμενη Παρασκευή, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της εταιρείας και την εκτίμηση ότι ο κολοσσός των αθλητικών ειδών ενδέχεται να χάσει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια το 2023 λόγω του "ναυαγίου" στη συνεργασία της με τον Kanye West. O Όμιλος διέκοψε τους δεσμούς του με τον διάσημο ράπερ και "πάγωσε" τη κερδοφόρα σειρά προϊόντων Yeezy που συνδιαχειριζόταν με τον West εξαιτίας των αντισημιτικών δηλώσεών του. </p> <p>Ο τίτλος της Adidas κατρακύλησε έως και 11% την Παρασκευή, αφού η γερμανική εταιρεία προειδοποίησε ότι το "διαζύγιο" με τον Kanye West θα μπορούσε να εξανεμίσει τα λειτουργικά κέρδη της το 2023.</p> <p>Η Adidas εξακολουθεί να εξετάζει τις μελλοντικές της επιλογές για τη χρήση των αδιάθετων προϊόντων της σειράς Yeezy και προειδοποίησε για "σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις από τη μη πώληση του υφιστάμενων αποθεμάτων".</p> <p>Η Adidas δήλωσε ότι αναμένει να μειωθούν τα έσοδά της το 2023 κατά περίπου 1,3 δισ. δολάρια και τα λειτουργικά της κέρδη κατά 535 εκατ. δολάρια, εφόσον δεν μπορέσει να πουλήσει το απόθεμα της σειράς.</p> <p>Ο Όμιλος "βλέπει" πτώση των πωλήσεων για φέτος και έκτακτα έξοδα που θα ανέλθουν σε περίπου 214 εκατ. δολάρια, συνδυασμός που θα μπορούσε να οδηγήσουν την εταιρεία σε λειτουργικές ζημιές ύψους 750 εκατ. δολαρίων σε ετήσια βάση.</p> <p>Ο CEO της Adidas, Bjørn Gulden, δήλωσε ότι το 2023 θα είναι ένα "έτος μετάβασης για να θέσουμε τις βάσεις ώστε να γίνουμε και πάλι μια αναπτυσσόμενη και κερδοφόρα εταιρεία".</p> <p>Η Adidas έχει "όλα τα απαραίτητα στοιχεία για να είναι επιτυχημένη", τόνισε ο Gulden, αλλά χρειάζεται "λίγο χρόνο" για να ανασυγκροτηθεί.</p> <p>Η έκθεση που δημοσιοποίησε η Adidas την περασμένη εβδομάδα είναι η τέταρτη -από τον Ιούλιο- προειδοποίηση για τα οικονομικά αποτελέσματα της εταιρείας και ο Gulden αντιμετώπισε ψυχρά την κατάσταση: "Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Προς το παρόν δεν έχουμε τις επιδόσεις που θα έπρεπε".</p> <p>Η Adidas θα πρέπει να επιστρέψει σε κερδοφόρα πορεία το 2024, ανέφερε η ίδια η εταιρεία. "Πρέπει να συναρμολογήσουμε ξανά το παζλ, αλλά είμαι πεπεισμένος ότι με την πάροδο του χρόνου θα κάνουμε την Adidas να λάμψει ξανά", σχολίασε ο Gulden. Η εταιρεία αναμένεται να ανακοινώσει τα ετήσια αποτελέσματα της για το 2022 στις αρχές Μαρτίου.</p> <p>Η Adidas έβαλε τέλος στη συνεργασία της με τον West τον Οκτώβριο εν μέσω δημόσιας κατακραυγής για τα αντισημιτικά σχόλια του ράπερ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και για την προώθηση αμφιλεγόμενων θεωριών συνωμοσίας και ρατσιστικών σχολίων. Η Adidas δήλωσε ότι η συμπεριφορά του Kanye West ήταν "απαράδεκτη, επικίνδυνη και προωθούσε το μίσος" και ξεκαθάρισε πως δεν συνάδει με τις αξίες της εταιρείας. Η Adidas ήρθε να προστεθεί σε μια σειρά εταιρειών που έπαψαν να συνεργάζονται  με τον West. Η διακοπή της συνεργασίας με τη Yeezy συρρίκνωσε την καθαρή αξία του ράπερ και τον έθεσε εκτός της λίστας με τους δισεκατομμυριούχους του Forbes. Η σειρά προϊόντων Yeezy ήταν πηγή ρευστότητας για την Adidas και το "πάγωμά" της αναμένεται να πλήξει τα οικονομικά μεγέθη της εταιρείας, τα οποία ήδη επιβαρύνονται από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Adidas στην κινεζική αγορά και την έξοδό της από τη Ρωσία, μετά την εισβολή στην Ουκρανία. </p> <p>Forbes Capital.gr</p>Tue, 14 Feb 2023 07:02:25 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/pligma-gia-tin-adidashttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/trapezes/mia-matia-sto-mellon-ton-pliromon<p>Πριν από μερικά χρόνια οι πληρωμές γίνονταν σχεδόν αποκλειστικά με μετρητά, από το 2015 κι έπειτα, με βασικούς επιταχυντές τα capital controls και την πανδημία, οι εγχρήματες συναλλαγές δίνουν σταδιακά αλλά και ταχύτατα τη θέση τους στις μη εγχρήματες.</p> <p>Την τελευταία διετία, η εγχώρια αγορά πληρωμών βίωσε ολοκληρωτικό μετασχηματισμό, με την αποεπένδυση των συστημικών τραπεζών από τον κλάδο και την τοποθέτηση επενδυτών του εξωτερικού. Η εξειδίκευση, οι νέες λύσεις και οι καινοτόμες τεχνολογίες που φέρνουν ως παρακαταθήκη, αναμένεται να επιταχύνουν την εξέλιξη μιας ήδη εξελισσόμενης αγοράς. Λόγω των προσδοκώμενων μεγάλων περιθωρίων κέρδους, μερίδιο αγοράς διεκδικούν πλέον ακόμα και εταιρείες που παραδοσιακά δραστηριοποιούνταν σε άλλους τομείς, όπως τηλεπικοινωνίες, τυχερά παίγνια, διανομή φαγητού κ.ά.</p> <p>Τελικό ζητούμενο πληρωτών και δικαιούχων πληρωμών είναι η απρόσκοπτη εμπειρία πληρωμής από τη στιγμή της έναρξής της μέχρι την τελική εκκαθάριση, η επίτευξη του οποίου αναμένεται να συμβεί μέσα από προϊόντα και υπηρεσίες που προσφέρονται ήδη, καθώς και από την εξέλιξη αυτών, όπως αναλύονται παρακάτω.</p> <p>Σήμερα, πέρα από τις κλασικές συσκευές POS, δίνεται πλέον η δυνατότητα με ειδικό λογισμικό να μετατρέπεται σε POS οποιαδήποτε κινητή συσκευή. Επίσης, προσφέρονται προσαρμοσμένες λύσεις ηλεκτρονικού εμπορίου, ενώ αυξάνεται διαρκώς η χρήση ηλεκτρονικών πορτοφολιών (ewallets) και ψηφιακών καρτών. Ως προσφερόμενες υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας, ενδεικτικά αναφέρουμε τις άτοκες δόσεις με χρήση πιστωτικής, την πληρωμή μέσω SMS και email, τη δυναμική μετατροπή νομίσματος κ.ά. Η ελληνική αγορά είναι εξοικειωμένη με τις παραπάνω υπηρεσίες, όμως υπάρχουν και τάσεις οι οποίες απαντώνται μεν σε πρώιμα εξελικτικά στάδια αλλά αναδύονται παγκοσμίως. Μερικές από αυτές αναφέρονται επιγραμματικά παρακάτω, επιχειρώντας μια ματιά στο μέλλον των πληρωμών.</p> <p>«Buy-now-pay-later» (BNPL): Μεταφράζοντας τον όρο ως «Αγοράζω-τώρα-πληρώνωΑργότερα», έμποροι σε συνεργασία με χρηματοπιστωτικά ιδρύματα προσφέρουν στους αγοραστές τη δυνατότητα αποπληρωμής αγαθών σε δόσεις χωρίς πιστωτική κάρτα. Αρχισε να προσφέρεται πρόσφατα στην Ελλάδα και φαίνεται πως υπάρχουν ακόμα πολλά περιθώρια διεύρυνσης της διάθεσής του.</p> <p>Open Banking (Ανοικτή Τραπεζική): Τρίτοι πάροχοι έχουν δυνατότητα πρόσβασης σε τραπεζικά δεδομένα πελατών κατόπιν συγκατάθεσής τους, προσφέροντας νέα εργαλεία πληρωμών και άλλες προσαρμοσμένες υπηρεσίες, βασιζόμενοι στις υποδομές των τραπεζών που καθίστανται προσβάσιμες μέσω ειδικών διεπαφών (APIS). Οι δυνατότητες αυτές δεν έχουν αναπτυχθεί πλήρως ακόμα σε Ελλάδα και Ευρώπη.</p> <p>Banking-as-a-service (Baas): Στην «Τραπεζική-ως-υπηρεσία», τράπεζες δίνουν τη δυνατότητα σε μη τραπεζικές επιχειρήσεις να ενσωματώνουν υπηρεσίες πληρωμών και ψηφιακής τραπεζικής στα δικά τους προϊόντα. Για παράδειγμα, ο πελάτης θέλει να πληρώσει ένα αεροπορικό εισιτήριο με πίστωση και η αεροπορική εταιρεία του επιτρέπει μέσω της ιστοσελίδας της να λάβει δάνειο από συνεργαζόμενη τράπεζα.</p> <p>Platform Banking: Στην «Τραπεζική-ως-πλατφόρμα», τράπεζες ενσωματώνουν στα προϊόντα τους υπηρεσίες εταιρειών χρηματοοικονομικής τεχνολογίας (fintechs), προσφέροντας ολοκληρωμένες χρηματοοικονομικές λύσεις συγκεντρωμένες σε ένα σημείο, βελτιστοποιώντας την εμπειρία του τελικού πελάτη.</p> <p>Central Bank Digital Currency (CBDC): Ψηφιακά νομίσματα, εκδιδόμενα από κεντρικές τράπεζες. Αποτελούν εναλλακτική των κρυπτονομισμάτων και χρησιμοποιούνται σε ηλεκτρονικές συναλλαγές. Μπαχάμες, Νιγηρία και άλλες οκτώ χώρες έχουν ήδη εκδώσει το δικό τους CBDC, ενώ βρίσκεται σε στάδιο διερεύνησης ή πιλοτικής κυκλοφορίας σε περίπου εκατό ακόμα.</p> <p>Γρηγόρης Καρύδης</p> <p>Senio manager στο Αdvisory της PWC</p>Tue, 27 Dec 2022 07:29:15 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/trapezes/mia-matia-sto-mellon-ton-pliromonhttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/eyropi-kai-misthoi<p>Των ΧΟΛΓΚΕΡ ΣΜΙΕΝΤΙΝΓΚ, ΚΑΛΟΥΜ ΠΙΚΕΡΙΝΓΚ, ΣΑΛΟΜΟΝ ΦΙΝΤΛΕΡ*</p> <p>O πληθωρισμός στην Ευρωζώνη έφθασε το 10,6% σε ετήσια βάση τον Οκτώβριο. Μέχρι στιγμής αυτή η άνοδος αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό σε παράγοντες εκτός του ελέγχου της ΕΚΤ, όπως οι υψηλότερες τιμές της ενέργειας και των τροφίμων. Ωστόσο, η ΕΚΤ ανησυχεί για δύο κινδύνους: οι προσδοκίες για τον πληθωρισμό μπορεί να μην εδραιωθούν και ο υψηλότερος πληθωρισμός μισθών μπορεί να πυροδοτήσει ένα σπιράλ μισθών – τιμών. Ευτυχώς, τα μέχρι στιγμής στοιχεία δείχνουν αύξηση των μισθών το 2023, που ακολουθείται από μια επιστροφή στα κανονικά κέρδη επί των αποδοχών το 2024, αντί για μια επιταχυνόμενη σπείρα μισθών – τιμών. Το γερμανικό παράδειγμα επ’ αυτού είναι το εξής: στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, το πανίσχυρο σωματείο μετάλλου IG Metall και οι εργοδότες του κλάδου κατέληξαν την Πέμπτη σε μια περιφερειακή συμφωνία για το 2023 και το 2024. Ολοι οι εργαζόμενοι θα λάβουν αφορολόγητο εφάπαξ ποσόν 3.000 ευρώ, καταβαλλόμενο σε δύο δόσεις, που ισούται περίπου με το 2,5% των αποδοχών δύο ετών. Επιπλέον, οι τακτικές αμοιβές θα αυξηθούν κατά 5,2% τον Ιούνιο του 2023 και επιπλέον 3,3% τον Μάιο του 2024. Συνολικά η συμφωνία, κατά την άποψή μας, κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα, αλλά δύο στοιχεία την κάνουν κάπως υποφερτή. Πρώτον, το γεγονός πως έχει διετή διάρκεια δίνει στις εταιρείες μία αίσθηση βεβαιότητας για τις προοπτικές. Δεύτερον, η εφάπαξ πληρωμή είναι μια εφάπαξ απάντηση στην αύξηση των τιμών της ενέργειας και όχι μια μόνιμη αύξηση του κόστους για τις επιχειρήσεις.</p> <p>Η συμφωνία πιθανότατα θα επεκταθεί για να καλύψει όλους τους 3,9 εκατ. Γερμανούς εργάτες, ενώ ακολουθεί το μοτίβο που δημιούργησε ο κλάδος των χημικών για τους 600.000 εργαζομένους του τον Οκτώβριο. Επειτα από μια περίοδο συγκράτησης από τον Απρίλιο έως τον Δεκέμβριο του 2022, οι μέσοι μισθοί στις αρχές του 2023 θα είναι κατά 6% υψηλότεροι από ό,τι ήταν ένα χρόνο πριν. Για αυτόν τον υπολογισμό επιμερίζουμε το κόστος των δύο εφάπαξ πληρωμών με φορολογικό πλεονέκτημα των 1.500 ευρώ εκάστη καθ’ όλη τη διάρκεια του διακανονισμού των μισθών. Οι μισθοί θα αυξηθούν κατά 3,25% περαιτέρω τον Ιανουάριο του 2024, βάσει μιας συμφωνίας η οποία θα διαρκέσει μέχρι τα μέσα του 2024. Οι υψηλές τιμές του φυσικού αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας δεν τροφοδοτούν μόνο τις απαιτήσεις για υψηλότερους μισθούς. Οδηγούν την Ευρώπη σε σοβαρή ύφεση, η οποία ίσως να ακολουθηθεί από σταθεροποίηση την άνοιξη και δραστική ανάκαμψη από το καλοκαίρι του 2023.</p> <p><em>* Οι κ. Χόλγκερ Σμίεντινγκ, Κάλουμ Πίκερινγκ και Σάλομον Φίντλερ είναι οικονομολόγοι της Βerenberg Bank.</em></p>Mon, 21 Nov 2022 05:01:32 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/eyropi-kai-misthoihttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/diafimisi-kai-epityxia<p>Στην “καρδιά” της διαφήμισης δεν βρίσκεται τόσο η πειθώ όσο η διάρκεια της δημοσιότητας που θα λάβει το προϊόν ή η υπηρεσία που διαφημίζεται. Για να επιτύχουν μακροπρόθεσμα αποτελέσματα, επομένως, οι marketers θα πρέπει να στοχεύουν στο να κάνουν τη διαφήμισή τους αξιομνημόνευτη και όχι στο να κερδίσουν απλώς ένα ακόμη “κλικ” που θα οδηγούσε σε μια άμεση και ενδεχομένως στιγμιαία αγορά. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μελέτη του LinkedIn B2B Institute, που ερευνά το μέλλον του marketing και της λήψης αποφάσεων σε επιχειρηματικό επίπεδο.</p> <p>Όμως ποια διαφήμιση θεωρείται αξιομνημόνευτη; Είναι η διαφήμιση που κάνει τους ανθρώπους να γνωρίσουν το προϊόν με τέτοιο τρόπο, που σε κάποια μεταγενέστερη χρονική στιγμή, όταν το χρειαστούν, θα σκεφτούν αμέσως μόνο το προϊόν της διαφήμισης. Και τελικά θα το αγοράσουν.</p> <p>Κατά συνέπεια, η ενίσχυση της μνήμης ενός πελάτη για μια εταιρεία και τη διαφήμισή της είναι καθοριστικής σημασίας. Στο LinkedIn B2B Institute έχουν έναν κανόνα γι’ αυτό, τον “κανόνα 95:5”, ο οποίος υποδηλώνει ότι το 95% των αγοραστών που προσπαθούν να προσεγγίσουν οι marketers είναι εκτός αγοράς και δεν θα είναι έτοιμοι να αγοράσουν για μήνες ή ακόμη και χρόνια. Ως εκ τούτου, οι εταιρείες θα πρέπει να στοχεύουν στο να μείνουν στο μυαλό των πελατών τους μέχρι να έρθει η ώρα να αγοράσουν.</p> <p>Οι marketers θα χρειαστεί να επανεξετάσουν τον τρόπο με τον οποίο υλοποιούν τον κάθε διαφημιστικό σχεδιασμό. Θα πρέπει να υιοθετήσουν μια πελατοκεντρική θεώρηση της αγοράς, η οποία θα περιλαμβάνει τη σκέψη για τους πελάτες που βρίσκονται εκτός αγοράς καθώς και για όσους είναι έτοιμοι να αγοράσουν αλλά δεν το πράττουν ακόμα. Προκειμένου μια διαφήμιση να προσεγγίσει αυτό το ευρύτατο καταναλωτικό κοινό, θα πρέπει να είναι διασκεδαστική και, κυρίως, αξιομνημόνευτη.</p> <p>Ένα εύστοχο εύρημα για τα brands θα ήταν να χρησιμοποιούν χαρακτήρες που θα μείνουν εντυπωμένοι στη συνείδηση των καταναλωτών ή που ανάλογα με την προέλευσή τους θα μπορούσαν να ανακαλέσουν και αναμνήσεις τους. Κι όμως, σύμφωνα με τα στοιχεία τόσο του B2B Institute του LinkedIn όσο και της εταιρείας Marketing System1, ελάχιστες διαφημίσεις διαθέτουν τέτοιους χαρακτήρες.</p> <p>Ένας άλλος τρόπος για να ενισχύσουν οι marketers την απομνημόνευση είναι η σύνδεση του διαφημιζόμενου brand με καταστάσεις ή “πλαίσια”. Αν ζητήσουν για παράδειγμα από τους καταναλωτές να κατονομάσουν ένα παγωτό που επιλέγουν για τα Χριστούγεννα, θα προκύψουν μεν πολλές αλλά συγκεκριμένες απαντήσεις, οι οποίες θα έχουν ως σημειο αναφοράς την εορταστική περίοδο. Έτσι θα είναι σε θέση να ταυτίσουν ένα προϊόν παγωτού με το εορταστικό πλαίσιο και όταν έρθει η ώρα της αγοράς ανάλογου προϊόντος, οι καταναλωτές δεν θα μπορέσουν να επιλέξουν κάποιο άλλο εκτός από αυτό που έχουν συνδέσει στο μυαλό τους με την ειδική αυτή περίσταση. Εάν τους ζητούσαν να αναφερθούν σε ένα παγωτό γενικά, όμως, η απόκριση θα ήταν απλά χαοτική και μη αποδοτική για το διαφημιζόμενο προϊόν. Κατά συνέπεια, οι διαφημιστές θα πρέπει να επιδιώκουν να δημιουργούν συσχετισμούς με καθορισμένες καταστάσεις με στόχο να οικοδομήσουν ένα θεωρητικό μερίδιο αγοράς, το οποίο θα μπορέσει υπό συγκεκριμένες συνθήκες να μετουσιωθεί σε πραγματικούς αριθμούς.</p> <p>Είναι τελικά η διαφήμιση σημαντικότερη από το ίδιο το προϊόν; Εάν στο ερώτημα αυτό, η απάντηση είναι θετική, τότε δεν χρειαζόμαστε το καλύτερο προϊόν, αλλά αυτό το προϊόν που το γνωρίζουν όλοι και το θυμούνται όλοι όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή.</p> <p>thetotalbusiness.com</p>Tue, 11 Oct 2022 05:22:13 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/diafimisi-kai-epityxiahttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/o-efialtis-tis-energeias<p>Η εργαλειοποίηση των εξαγωγών φυσικού αερίου από τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν απειλεί τους καταναλωτές σε ολόκληρη την Ευρώπη.</p> <p>Αρκετές χώρες της Γηραιάς Ηπείρου υποφέρουν από ελλείψεις καθώς και από τις αυξήσεις των τιμών ενός καυσίμου που αποτελεί την τελευταία επιλογή για πολλούς: τα καυσόξυλα.</p> <p>Πολλοί επιτήδειοι εκμεταλλεύονται την κρίση και κλέβουν κομμένους κορμούς δέντρων από φορτηγά, ενώ άλλοι δημιουργούν ψεύτικους ιστότοπους, παριστάνοντας τους πωλητές ξύλου ώστε να εξαπατήσουν τους καταναλωτές. Οι ξυλόφουρνοι και οι φούρνοι σε πολλές χώρες έχουν σχεδόν εξαντληθεί.</p> <p>Τα ευρωπαϊκά κράτη πασχίζουν να μειώσουν την κατανάλωση ώστε να εξασφαλίσουν αποθέματα, ενώ προσπαθούν να βρουν εναλλακτικές, οι οποίες θα αντικαταστήσουν το ρωσικό φυσικό αέριο.</p> <p>Ωστόσο, αυτά τα βήματα δεν είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν πλήρως την κρίση, με αποτέλεσμα αναλυτές να προειδοποιούν για αύξηση της φτώχειας καθώς και για τεράστιες πιέσεις στη μεσαία τάξη. Επιπλέον, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για το αυξανόμενο κόστος στις κυβερνήσεις και για επιβλαβείς συνέπειες στο περιβάλλον.</p> <p>Ευκαιρία για την ακροδεξιά στην Ευρώπη</p> <p>Η αύξηση των τιμών αποτελεί ζήτημα «κλειδί» για τα κόμματα της Ευρώπης που είναι γνωστό ότι είναι φίλα προσκείμενα στη Μόσχα. Ο ηγέτης της ακροδεξιάς Λέγκας του Βορρά, Ματέο Σαλβίνι, δήλωσε ότι το τίμημα που πληρώνουν οι Ιταλοί παραείναι μεγάλο.</p> <p>Επιπλέον, η φιλορωσική ακροδεξιά της Γερμανίας, προετοιμάζει έναν «χειμώνα οργής», καλώντας τους καταναλωτές να βγουν στους δρόμους κατά της αύξησης των τιμών ενέργειας.</p> <p>«Οι εχθροί της δημοκρατίας απλώς περιμένουν να εκμεταλλευτούν την κρίση ώστε να προωθήσουν την καταστροφολογία, τον φόβο και την αβεβαιότητα», δήλωσε η υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας, Νάνσι Φέζερ.</p> <p>Xώρες ετοιμάζονται για εφιαλτικά μέτρα</p> <p>Κάποιες χώρες είναι προετοιμασμένες ακόμα και για εφιαλτικά μέτρα εν μέσω χειμώνα, μέτρα που θυμίζουν άλλη εποχή. Στο χειρότερο δυνατό σενάριο – αυτό δηλαδή που οι πάροχοι ρεύματος δεν μπορούν να ανταποκριθούν στη ζήτηση – κόβεται η παροχή σε μεγάλες βιομηχανίες, τα νοικοκυριά πρέπει να κάνουν μείωση της χρήσης ρεύματος και διακόπτεται η ηλεκτροδότηση σε ολόκληρες περιοχές. Γι’ αυτό τουλάχιστον προετοιμάζονται χώρες όπως η Γαλλία και η Φινλανδία, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Bloomberg, καθώς ο φόβος της διακοπής των ροών φυσικού αερίου από τη Ρωσία παραμένει υπαρκτός.</p> <p>Ο αυξημένος συναγερμός είναι επακόλουθο της κίνησης της Ρωσίας να σταματήσει τις προμήθειες φυσικού αερίου μέσω του βασικού αγωγού Nord Stream, αυξάνοντας περαιτέρω την προοπτική έλλειψης φυσικού αερίου για τη θέρμανση των σπιτιών και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν έχει επανειλημμένα μειώσει τις ροές προς την Ευρώπη φέτος, ως αντίποινα για τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν μετά την εισβολή της χώρας του στην Ουκρανία.</p> <p>«Η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχει αρκετό φυσικό αέριο στην Ευρώπη. Εάν η ζήτηση δεν μειωθεί, τότε οι επιχειρήσεις θα αναγκαστούν να αποχωρήσουν από το δίκτυο κάτι που – σε ένα ακραίο σενάριο- θα μπορούσε να γίνει και για τα νοικοκυριά», δήλωσε ο Ed Birkett, επικεφαλής ενέργειας και κλίματος της Onward, μιας think tank με έδρα το Λονδίνο.</p> <p>Τι ρόλο θα παίξει ο καιρός στην κρίση του χειμώνα</p> <p>Για την Ευρώπη, πολλά θα εξαρτηθούν από τον καιρό τους επόμενους μήνες. Μικρές αλλαγές στη θερμοκρασία μπορούν να αλλάξουν ριζικά τις ανάγκες σε ενέργεια. Στη Γαλλία, μια πτώση ενός βαθμού Κελσίου συνήθως αυξάνει τη ζήτηση ενέργειας κατά περίπου 2.400 μεγαβάτ, αριθμός που ισοδυναμεί με ισχύ περίπου δύο από τους 56 πυρηνικούς αντιδραστήρες της. Την Τετάρτη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε τη μείωση της συνολικής χρήσης ηλεκτρικής ενέργειας κατά 10%, καθώς και την υποχρεωτική μείωση κατά 5% κατά τις ώρες αιχμής.</p> <p>Ωστόσο, σύμφωνα πάντα με το Bloomberg, ορισμένα μέτρα στήριξης των κυβερνήσεων μπορεί να επιδεινώσουν το πρόβλημα αντί να το αποσοβήσουν. Τα ανώτατα όρια τιμών, τα οποία έχουν ως στόχο να βοηθήσουν τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις να αντιμετωπίσουν τις αυξανόμενες τιμές, μειώνουν τα κίνητρα για χαμηλότερη κατανάλωση.</p> <p>Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες. Η Γαλλία, παραδοσιακά ο μεγαλύτερος εξαγωγέας ηλεκτρικής ενέργειας της Ευρώπης, ενδέχεται να χρειαστεί να εισάγει μεγάλες ποσότητες ενέργειας αυτόν τον χειμώνα, καθώς η Electricite de France SA αντιμετωπίζει τη μειωμένη αξιοπιστία του γηρασμένου πυρηνικού στόλου της. Η ξηρασία του φετινού καλοκαιριού έχει επηρεάσει την υδροηλεκτρική ενέργεια σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της Νορβηγίας, επίσης παραδοσιακά μεγάλου εξαγωγέα.</p> <p>Σε περίπτωση επιδείνωσης της ενεργειακής κρίσης, οι κυβερνήσεις έχουν διάφορες επιλογές στη «φαρέτρα» τους. Οι πιο εύκολες έχουν ήδη εφαρμοστεί. Οι κυβερνήσεις συνέστησαν στους πολίτες να χαμηλώσουν τους θερμοστάτες και να κάνουν πιο σύντομο ντους, να μειωθεί η θερμοκρασία στις δημόσιες πισίνες και να κλείνει ο εξωτερικός φωτισμός των δημόσιων κτιρίων τη νύχτα. Συνήθως, το επόμενο βήμα είναι οι πολύ ενεργοβόρες εταιρείες, πολλές από τις οποίες έχουν ήδη προκαθορισμένες συμφωνίες με τις κυβερνήσεις, να μειώσουν τη χρήση ή να κλείσουν.</p> <p>Μετά από αυτό, οι επιλογές γίνονται ακόμη πιο δυσάρεστες.</p> <p>Με πληροφορίες από kathimerini, Washington Post, Bloomberg</p>Mon, 19 Sep 2022 06:35:53 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/o-efialtis-tis-energeiashttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/toyrismos<p>Η τονωτική ένεση της τουριστικής σεζόν οδήγησε την Ευρωζώνη σε ανάπτυξη υπερτριπλάσια των προβλέψεων το β΄ τρίμηνο του έτους, ενισχύοντάς την σε μια στιγμή που πλήττεται από τον διαρκώς επιταχυνόμενο πληθωρισμό, ενώ αντιμετωπίζει τον κίνδυνο πλήρους διακοπής της παροχής ρωσικού φυσικού αερίου και της συνεπακόλουθης ύφεσης.</p> <p>Σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα, η οικονομία της Ευρωζώνης αναπτύχθηκε κατά 0,7% σε σύγκριση με το αμέσως προηγούμενο τρίμηνο κι ενώ οι αναλυτές προέβλεπαν ανάπτυξη μόλις 0,2%. Η τονωτική ένεση ήρθε κατά κύριο λόγο από την Ισπανία και την Ιταλία, καθώς οι δύο οικονομίες αναπτύχθηκαν κατά 1,1%, λόγω της ισχυρής εγχώριας ζήτησης και κατανάλωσης και της δυναμικής ανάκαμψης του τουρισμού και των ταξιδιών, έπειτα από δύο χρόνια πανδημίας και lockdown.</p> <p>Η Ισπανία εμφανίζει όμως και έναν πληθωρισμό δυσθεώρητο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα των τελευταίων δεκαετιών, καθώς έφτασε στο 10,8% υπερβαίνοντας αισθητά τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Αιτία βέβαια δεν ήταν άλλη από το αυξημένο κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας και της θέρμανσης, που επεκτείνεται στις τιμές των τροφίμων και των υπηρεσιών. Σημειωτέον ότι η κυβέρνηση Σάντσες έχει αναθεωρήσει επί τα χείρω τις προβλέψεις της για την ανάπτυξη του επόμενου έτους στο 2,7%, που και πάλι είναι σαφώς πάνω από την πρόβλεψη του ΔΝΤ για ανάπτυξη 2%.</p> <p>Συνηγόρησε και η ανάπτυξη της Γαλλίας κατά 0,5%, που αν και όχι τόσο ισχυρή αποτέλεσε ενθαρρυντική εξέλιξη μετά την αιφνιδιαστική συρρίκνωση που παρουσίασε το πρώτο τρίμηνο του 2022. Η εικόνα της οικονομίας της Γαλλίας θαμπώνει, άλλωστε, από τον πληθωρισμό που τον Ιούλιο επιταχύνθηκε στο 6,8% από το 6,5% του Ιουνίου, σε πείσμα των συστηματικών προσπαθειών που έχει καταβάλει η κυβέρνηση Μακρόν, δαπανώντας περίπου 25 δισ. ευρώ για να περιορίσει το κόστος της ενέργειας.</p> <p>Στον αντίποδα βρίσκεται όμως η Γερμανία, που αν και παραδοσιακά αποτελεί την ατμομηχανή της ευρωπαϊκής οικονομίας με τις εξαγωγικές βιομηχανίες της, τώρα βρίσκεται σε στασιμότητα. Σημειωτέον ότι στην αρχή της εβδομάδας το ΔΝΤ προειδοποίησε τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία ότι θα σημειώσει τη χειρότερη επίδοση από όλες τις οικονομίες του G7, ενώ απειλείται άμεσα από ύφεση σε περίπτωση πλήρους διακοπής της παροχής ρωσικού φυσικού αερίου. Η μεγαλύτερη ευρωπαϊκή οικονομία εμφανίζει, άλλωστε, αυξημένη ανεργία τον Ιούλιο, καθώς στον αριθμό των ανέργων συνυπολογίζονται τώρα 48.000 πρόσφυγες από την Ουκρανία που αναζητούν εργασία και είναι σαφώς περισσότεροι από τις εκτιμήσεις των οικονομικών αναλυτών για 17.000 άτομα. Ετσι το ποσοστό της ανεργίας ανεβαίνει στο 5,4%.</p> <p>Η βελτίωση της θερινής περιόδου εκτιμάται, άλλωστε, πως θα είναι παροδική και για την ευρύτερη Ευρώπη, καθώς το περιβάλλον παραμένει εξαιρετικά αβέβαιο. Ο τουρισμός έχει δώσει ώθηση στην οικονομία, αλλά οι προβλέψεις για τους μήνες μετά το τέλος του καλοκαιριού δεν είναι ευοίωνες εν μέσω όλων των απειλών του Κρεμλίνου, των παρατεταμένων προβλημάτων στην εφοδιαστική αλυσίδα και προπαντός του πληθωρισμού, που αυξάνεται πυρετωδώς και συμπιέζει τη ζήτηση και την παραγωγή.</p> <p>Τη στιγμή που ενισχύεται η οικονομία επιταχύνεται ταυτοχρόνως και ο πληθωρισμός, καθώς τον Ιούλιο έφτασε αισίως το 8,9% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του περασμένου έτους, υπερβαίνοντας και την ούτως ή άλλως απαισιόδοξη πρόβλεψη των οικονομολόγων για επιτάχυνση στο 8,7%. Ειδική περίπτωση αποτελεί η χειμαζόμενη από την πολιτική κρίση Ιταλία, όπου ο πληθωρισμός επιβραδύνθηκε απροσδόκητα τον Ιούλιο, υποχωρώντας στο 8,4%, ενώ οι οικονομολόγοι προέβλεπαν την επιτάχυνσή του σε νέο ρεκόρ 8,8%. Κι ενώ η ΕΚΤ μόλις προ δεκαημέρου άρχισε να αυξάνει τα επιτόκια, η κυβέρνηση της Ιταλίας προσπαθεί εδώ και μήνες να στηρίξει τα νοικοκυριά της χώρας που υποφέρουν από την ακρίβεια, εφαρμόζοντας μέτρα ύψους 30,5 δισ. δολαρίων. Σε αυτά συγκαταλέγονται επιδόματα στις φτωχότερες οικογένειες, περίοδος φορολογικής χάριτος στα καύσιμα και πρωτοβουλίες για τη μείωση των τιμολογίων της ενέργειας στις μεγάλες βιομηχανίες. Την ίδια στιγμή προωθεί παράλληλα ένα άλλο πακέτο μέτρων στήριξης ύψους 14,3 δισ. ευρώ.</p> <p>Στον αντίποδα η Πορτογαλία, που εμφανίζει εικόνα χειρότερη από της στάσιμης Γερμανίας, καθώς η οικονομία της συρρικνώθηκε για πρώτη φορά έπειτα από έναν και πλέον χρόνο με μείωση ΑΕΠ 0,2%. Παράλληλα εκτοξεύθηκε ο πληθωρισμός στη χώρα, που υπερέβη τον μέσο όρο της Ευρωζώνης φτάνοντας το 9,4% τον Ιούλιο. Και πάλι πάντως ο τουρισμός δίνει χείρα βοηθείας στη χώρα, με την κεντρική τράπεζα να εκτιμά πως επιστρέφει στα προ της πανδημίας επίπεδα μέσα στο καλοκαίρι. Σημειωτέον ότι μόλις τον περασμένο μήνα η κεντρική τράπεζα προέβλεψε για το σύνολο του έτους ανάπτυξη 6,3%.</p> <p>Bloomberg</p>Tue, 02 Aug 2022 06:25:37 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/toyrismoshttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/roymania-kai-poytin<p><strong>Του Robert D. Kaplan (Blooberg)</strong></p> <p>Το 1984, κατά τη διάρκεια της πιο σκοτεινής περιόδου της σταλινικής διακυβέρνησης του Ρουμάνου δικτάτορα Νικολάε Τσαουσέσκου, επισκέφτηκα το Ταργκόβιστε, πάνω από μια ώρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας, Βουκουρέστι, στην πεδιάδα της Βλαχίας. Ήταν μια πόλη-κόλαση, με δρόμους γεμάτους λάσπη, μερικά ταλαιπωρημένα αυτοκίνητα, χωρίς κανένα αξιοπρεπές μέρος για φαγητό και σκουπίδια παντού. Οι άνθρωποι έμοιαζαν (και μύριζαν) άσχημα.</p> <p>Πριν από δύο εβδομάδες, επισκέφτηκα ξανά το Ταργκόβιστε για πρώτη φορά μετά από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες. Είναι πια μια αστραφτερή, ζωντανή πόλη με νέους δρόμους με σαμαράκια για τον περιορισμό της ταχύτητας, περιποιημένα λουλούδια και φράχτες, νέα σούπερ μάρκετ και εστιατόρια και αυτοκίνητα τελευταίας τεχνολογίας παντού. Οι άνθρωποι έμοιαζαν και ντύνονταν όπως οπουδήποτε στη Δύση.</p> <p>Το Ταργκόβιστε είναι ένα θαύμα το οποίο κατέστη δυνατό από τη συμμετοχή της Ρουμανίας στον Οργανισμό του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (NATO) και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο πρώτος παρείχε σφραγίδα έγκρισης για την αρχική επένδυση το 2004 και η δεύτερη παρέχει βοήθεια και πρότυπα ανάπτυξης εδώ και χρόνια.</p> <p><strong>Επανάσταση εκδυτικισμού</strong></p> <p>Οι επαρχιακές περιοχές όχι μόνο της Ρουμανίας, αλλά και άλλων κρατών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης που εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα μοιάζουν στην παραπάνω εικόνα. Μια επανάσταση εκδυτικισμού συνέβη πέρα ​​από τις πρωτεύουσες της πρώην κομμουνιστικής Ευρώπης. Η ιδέα η οποία προωθείται από πολλούς στην πολιτική κοινότητα της Ουάσιγκτον ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ ήταν ένα λάθος - και οδήγησε αναπόφευκτα στον πόλεμο στην Ουκρανία - διαψεύδεται ηχηρά από την πραγματικότητα επί του πεδίου, καθώς είναι εμφανές ότι η πολιτική και οικονομική σταθερότητα της Δύσης έχει επεκταθεί πλέον σε όλο το εύρος μέχρι τα ρωσικά σύνορα.</p> <p>Αν το Ταργκόβιστε και άλλες πόλεις στα βόρειά του μέχρι και την Πολωνία δεν είχαν αναπτυχθεί τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, οι ΗΠΑ και οι δημοκρατικοί σύμμαχοί τους θα αντιμετώπιζαν μια έντονη οικονομική και πολιτιστική διαίρεση της Ευρώπης ανάλογη με εκείνη του Ψυχρού Πολέμου, με την κολοσσιαία Ρωσία, υπό οποιοδήποτε καθεστώς, να σπέρνει αταξία.</p> <p>Δεν έχουν όλες οι χώρες αποκομίσει ακριβώς τα ίδια οφέλη εδώ και δύο δεκαετίες. Όμως, ο αυταρχικός λαϊκισμός του πρωθυπουργού της Ουγγαρίας Βίκτορ Όρμπαν και η πολιτική αναταραχή στη Βουλγαρία δεν είναι παρά μια μικρή γεύση του τι θα μπορούσε να συμβαίνει σε μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου χωρίς τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.</p> <p><strong>Ανησυχία</strong></p> <p>Ωστόσο, η Ρουμανία, με τον μεγαλύτερο πληθυσμό και έδαφος στη νοτιοανατολική Ευρώπη, είναι μια χώρα σε ανησυχία. Είναι παγιδευμένη ιστορικά λόγω της γειτνίασής της με τη Ρωσία, της οποίας ο στρατός έχει εισβάλει τώρα δίπλα στην "πόρτα" της. Η Ρουμανία και η ρουμανόφωνη Μολδαβία έχουν μακρύτερα σε μήκος σύνορα με την Ουκρανία απ' ό,τι η Πολωνία.</p> <p>Η λεγόμενη "Μεγάλη Ρουμανία", συμπεριλαμβανομένης της Μολδαβίας, έχει καταληφθεί (έστω εν μέρει) από τη Ρωσία 10 φορές από το 1711. Σε ένα σεμινάριο Ρουμάνων εμπειρογνωμόνων πληροφοριών και άμυνας στο Βουκουρέστι, στη διεξαγωγή του οποίου βοήθησα, αρκετοί ανέφεραν ότι επισκεπτόμουν τη χώρα στην επέτειο της σοβιετικής προσάρτησης της Βεσσαραβίας - το ιστορικό όνομα της περιοχής της Μολδαβίας - στις 28 Ιουνίου 1940.</p> <p>Τοποθετημένη στο σημείο όπου πολλές αυτοκρατορίες - Ρωσική, Οθωμανική, των Αψβούργων, ναζιστική Γερμανία κ.ο.κ. - έχουν συγκρουσθεί, η υποταγή της Βεσσαραβίας από τον Στάλιν δεν ήταν ασυνήθιστη, δεδομένης της ιστορίας. Η πρόγνωση όσον αφορά στις εξελίξεις στην Ουκρανία μεταξύ όσων βρέθηκαν στη διάσκεψη του Βουκουρεστίου ήταν, όπως μπορείτε να φανταστείτε, ζοφερή.</p> <p>Ρουμάνοι ειδικοί πιστεύουν ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν θα συνεχίσει να προωθείται αργά και βασανιστικά στην ανατολική Ουκρανία και τελικά θα προσαρτήσει την περιοχή του Ντονμπάς στη Ρωσία, δηλώνοντας ότι οποιαδήποτε περαιτέρω ουκρανική στρατιωτική δραστηριότητα εκεί θα συνιστά επίθεση στην ίδια τη Ρωσία. Περιμένουν ότι ο Πούτιν θα χτίσει σιγά σιγά μια χερσαία γέφυρα προς την Κριμαία και πέρα ​​από αυτήν, φτάνοντας τελικά στη Μολδαβία και στην αυτοδιοικούμενη μολδαβική περιοχή της Υπερδνειστερίας.</p> <p>Αν και ο Πούτιν, τα στρατεύματά του οποίου προχωρούν αργά στο Ντονμπάς, δεν έχει αυτή τη στιγμή τη δυνατότητα να εισβάλει στη Μολδαβία, δεν χρειάζεται καν να το πράξει. Η Μολδαβία, μια πρώην σοβιετική δημοκρατία, είναι ένα ασθενές από άποψη θεσμών κράτος μόλις 2,6 εκατομμυρίων κατοίκων, με ποσοστό πληθωρισμού 29% τον Μάιο, το οποίο βρίσκεται διαρκώς στο όριο της αποσταθεροποίησης.</p> <p><strong>Εμπιστοσύνη</strong></p> <p>Όσον αφορά τους Ευρωπαίους συμμάχους και το κατά πόσο θα καταφτάσουν προς διάσωση, οι Ρουμάνοι δεν εμπιστεύονται καθόλου τη Γαλλία και τη Γερμανία. Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν πιστεύεται ότι θα θυσίαζε οποιαδήποτε αρχή για να καταστεί η Γαλλία μεσάζων μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.</p> <p>Όσο για τους Γερμανούς, έχουν ήδη κατασκευάσει δύο αγωγούς Nord Stream για ρωσικό φυσικό αέριο. "Και ό,τι χτίζεται, τελικά χρησιμοποιείται", μου είπε ένας τοπικός αναλυτής. Ήταν ένα μοτίβο σκέψης το οποίο άκουσα από άλλους: όταν έρθει ο χειμώνας και η Γερμανία και άλλα μέρη της Ευρώπης υποφέρουν από ενεργειακές ελλείψεις, τότε η αποφασιστικότητα της Ευρώπης έναντι της Ρωσίας θα διαβρωθεί.</p> <p>Παρά την οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων τριών δεκαετιών, η Δύση πρέπει ακόμή να αποδείξει εδώ τις δυνατότητές της. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και του 1950, οι Ρουμάνοι περίμεναν μάταια μια απελευθερωτική προσπάθεια από τις δυτικές δημοκρατίες για να ανατρέψουν το αδίστακτο κομμουνιστικό καθεστώς του Gheorghe Gheorghiu-Dej.</p> <p>Θυμάμαι τι μου είπε ο αείμνηστος Silviu Brucan, ο μεγάλος γέροντας του ρουμανικού κομμουνισμού, το 1998, όταν τον ρώτησα γιατί είχε γίνει σταλινικός στα νιάτα του: "Γιατί;" ρώτησε ρητορικά. "Επειδή η Δύση δεν έχασε την Ανατολική Ευρώπη στη Γιάλτα το 1945, την έχασε το 1938 στο Μόναχο. Δεν ήσασταν πουθενά. Μετά το Μόναχο λοιπόν, η μόνη επιλογή για τους Ρουμάνους ήταν μεταξύ Χίτλερ και Στάλιν".</p> <p>Η επέκταση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ το 2004 και το 2007 συνέβη ενώ η Ρωσία του Πούτιν ήταν ακόμη συγκριτικά αδύναμη. Έτσι, στα μάτια των Ρουμάνων, μόνο τώρα έρχεται η πραγματική δοκιμασία για τη Δύση. Οι άνθρωποι φοβούνται ότι το σθένος της Ευρώπης θα εξασθενήσει. Μόνον ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν και ο Βρετανός πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον (ο οποίος πρόκειται σύντομα να αποχωρήσει από το αξίωμα του) εμπνέουν εμπιστοσύνη στο Βουκουρέστι.</p> <p><strong>Μάθημα</strong></p> <p>Ήρθα στο Ταργκόβιστε για να επισκεφτώ το μέρος όπου ο Τσαουσέσκου και η σύζυγός του, Έλενα, δικάστηκαν και εκτελέστηκαν ανήμερα των Χριστουγέννων του 1989 - ένα γεγονός που έχει άμεση σχέση με όσα συμβαίνουν στην Ουκρανία.</p> <p>Λόγω ενός τρικ με τη γωνία της κάμερας, η εντύπωση από τα γεμάτα αλλοιώσεις στιγμιότυπα των γεγονότων της εποχής είναι περί μιας μεγάλης αίθουσας. Ωστόσο, η βιαστική "δίκη" των Τσαουσέσκου έγινε σε ένα μικροσκοπικό δωμάτιο, σε ένα παλιό σχολείο κοντά στις σιδηροδρομικές γραμμές.</p> <p>Έχοντας πιει και με το παραπάνω από το "κύπελλο" της εξουσίας, έχοντας συναντήσει προέδρους και πρωθυπουργούς, έχοντας επιβιβαστεί σε πούλμαν με τη βασίλισσα Ελισάβετ και έχοντας γίνει αντικείμενο θαυμασμού σε παθιασμένες συγκεντρώσεις, οι δυο τους βρέθηκαν εγκλωβισμένοι σε μια γωνία του στενού δωματίου μπροστά από ένα τραπέζι κόντρα πλακέ και καθισμένοι σε δύο καρέκλες τύπου νηπιαγωγείου, με τους δικαστές τους λίγα μέτρα μακριά. Μόλις δύο ημέρες νωρίτερα, είχαν ουσιαστικά στην κατοχή τους ένα παλάτι κυριολεκτικά συγκρίσιμο σε μέγεθος με το Πεντάγωνο.</p> <p>Από την αίθουσα της δίκης οδηγήθηκαν μέσω ενός μικρού διαδρόμου σε μια αυλή, όπου τους έδεσαν τα μάτια και τους πυροβόλησαν. Ό,τι καλό έχει συμβεί στη Ρουμανία ξεκινά από εκείνη τη στιγμή. Σε όλες τις επισκέψεις που έχω πραγματοποιήσει στη Ρουμανία εδώ και δεκαετίες, δεν έχω εντοπίσει ποτέ τύψεις για το πώς το ζευγάρι έφτασε στο τέλος του.</p> <p>Η εξωτερική πολιτική του Τσαουσέσκου ήταν επιφανειακά ανεξάρτητη από τη Σοβιετική Ένωση, ωστόσο οι Ρουμάνοι, σε αντίθεση με πολλούς στη Δύση, δεν ξεγελάστηκαν ποτέ. Ο κόσμος γνώριζε ότι αν η Σοβιετική Ένωση δεν ήταν τόσο γειτονική από γεωγραφική άποψη, η Ρουμανία θα είχε γλιτώσει τον κομμουνιστικό εφιάλτη σχεδόν μισού αιώνα.</p> <p>Μέσα από όλες τις αντιξοότητες των αδύναμων και διεφθαρμένων δημοκρατικών κυβερνήσεων από το 1989 και εξής, η ζωή εδώ είναι καλύτερη και πιο ασφαλής από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία της χώρας. Πρόκειται για ένα κράτος δικαίου, αφιερωμένο στα δικαιώματα του ατόμου και όχι σε κάποια μυθική συλλογική βούληση και μοίρα, όπως η Ρουμανία του Τσαουσέσκου και η Ρωσία του Πούτιν.</p> <p><strong>Τσαουσέσκου και Πούτιν</strong></p> <p>Η αυταρχική διακυβέρνηση του Πούτιν δεν είναι της κλίμακας του καθεστώτος Τσαουσέσκου, το οποίο λειτουργούσε αυθεντικά στρατόπεδα εργασίας σκλάβων, έβαζε δελτίο στα τρόφιμα και προχώρησε στην καταστροφή μιας τεράστιας ιστορικής περιοχής της ρουμανικής πρωτεύουσας - που πετάχτηκε στη λήθη για να ανοίξει ο δρόμος για μια σταλινική "Πόλη των Νεκρών", η οποία στέγαζε ζοφερά κυβερνητικά γραφεία.</p> <p>Όμως, όπως και ο Τσαουσέσκου, ο Πούτιν, εισβάλλοντας στην Ουκρανία, έχει ξεκινήσει ένα ακραίο και επικίνδυνο ταξίδι του οποίου το τέλος δεν μπορεί να προδιαγραφεί. Υπάρχει ακόμη ένα μάθημα για τον Πούτιν από την πτώση του Τσαουσέσκου.</p> <p>Ο Τσαουσέσκου δεν χαμογελούσε ποτέ. Πάντα φαινόταν "ανήσυχος και απασχολημένος", μου είπε ένας ανιψιός του πριν από μερικά χρόνια. Η Ρουμανία, ανάμεσα σε τόσα άλλα, δίνει διδαχές για τη φρίκη - και τη μοναξιά - της απόλυτης εξουσίας. Από την κυριαρχία σε ένα γιγάντιο παλάτι, στη συνέχεια μέσα σε διάστημα περίπου 24 ωρών να κοιμούνται σε κρεβάτια εκστρατείας σε ένα μικρό δωμάτιο χωρίς τουαλέτα ή θέρμανση μέσα σε μια χειμωνιάτικη νύχτα, να τρώνε από τενεκέδες, περιμένοντας τη δίκη και την εκτέλεσή τους -  αυτή ήταν η μοίρα των Τσαουσέσκου.</p> <p>Οι Ρουμάνοι, όσο απαισιόδοξοι κι αν είναι για την αποφασιστικότητα της Δύσης, είναι ωστόσο σοφοί ως προς το γεγονός ότι κάτι ανάλογο μπορεί μια μέρα να συμβεί και στον Πούτιν.</p>Tue, 19 Jul 2022 06:09:12 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/roymania-kai-poytinhttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/oikonomia-xrima/ta-stegastika-ton-ipa<p>Του Giacomo Tognini (Bloomberg)</p> <p>Στην τελευταία μεγάλη κρίση του 2007-2009, ο –μέχρι τότε ελάχιστα γνωστός– επιχειρηματίας Jeff Greene κέρδισε δισεκατομμύρια δολάρια αγοράζοντας CDS για ομόλογα που είχαν ως εξασφάλιση ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια μειωμένης εξασφάλισης, ενώ κατέρρεε η αγορά ακινήτων. </p> <p>Σήμερα ο Greene, ένας μεγιστάνας του real estate με έδρα το Palm Beach και περιουσία που ανέρχεται στα 5,1 δισ. δολάρια, θεωρεί ότι υπάρχουν "φούσκες" στην αμερικανική οικονομία: από τα κρυπτονομίσματα και τις SPAC έως τις τεχνολογικές μετοχές και τα ακίνητα. "Αναμφισβήτητα η αμερικανική οικονομία βρίσκεται σε φάση φούσκας", είπε στο Forbes ο 67χρονος Greene, μια θέση που υποστηρίζει εδώ και μήνες. "Εάν κάθε προηγμένη οικονομία του κόσμου ξοδεύει τρισεκατομμύρια δολάρια, στη βάση δημοσιονομικών και νομισματικών κινήτρων που συνδέονται μεταξύ τους, τότε προφανώς και θα δημιουργηθούν φούσκες και πληθωρισμός".</p> <p>Στην ερώτηση πότε πιστεύει ότι θα μπει σε ύφεση η οικονομία, ο Greene παρέπεμψε στο πρώτο ή στο δεύτερο τρίμηνο του 2023. "Την επόμενη άνοιξη θα μιλάμε σίγουρα για επιβράδυνση στην οικονομία", επισήμανε. "Εφόσον μπούμε σε περίοδο ύφεσης, θα δείτε μια ευρεία γκάμα επιχειρηματιών να σταματούν τα κατασκευαστικά τους έργα και να απολύουν κόσμο, με αποτέλεσμα να αυξηθεί ραγδαία η ανεργία".</p> <p>Πριν από δέκα και πλέον χρόνια, ο Greene δημιούργησε την περιουσία του από τα συντρίμμια του real estate και επένδυσε μέρος των κερδών του σε διαμερίσματα και συνιδιοκτησίες, χτίζοντας τελικά μια αυτοκρατορία ακινήτων με βάση τη νότια Φλόριντα και το Λος Άντζελες. Παρά την εκτίναξη στις τιμές ακινήτων σε όλη τη χώρα, ο Greene πιστεύει ότι η "έκρηξη" δεν θα αργήσει να μετατραπεί σε κατρακύλα. "Η αγορά ακινήτων είναι μια φούσκα", τόνισε. "Έχουμε χτίσει υπερβολικά, θα δείτε πολλούς ανθρώπους να αντιμετωπίζουν προβλήματα με τις αναπτύξεις των ακινήτων τους", υποστήριξε, αναφερόμενος στα οικιστικά ακίνητα.</p> <p>Ο ίδιος παραλληλίζει την κρίση των ενυπόθηκων στεγαστικών δανείων του 2007 με την "έκρηξη" του χρηματιστηρίου και των κρυπτονομισμάτων το 2021. "Είναι όπως όταν σόρταρα το subprime και έλεγα: Ποιο είναι το άλλο μέρος της συναλλαγής; Εκείνα τα ενυπόθηκα δάνεια ήταν απίθανο να εξοφληθούν", υπογράμμισε.</p> <p>"Συνέβη το ίδιο με εκείνους που είπαν: "Θα αγοράσω μετοχές επειδή δεν θέλω να κερδίσω μόνο 1%, οπότε θα τοποθετήσω τα χρήματά μου σε κάτι που έχει εκτοξευθεί"", συνέχισε ο Greene. "Και αγόρασαν κρυπτονομίσματα, μετοχές SPAC και σπίτια, ή επένδυσαν σε ιδιωτικά κεφάλαια με πρωτόγνωρα υψηλούς τζίρους, αλλά χωρίς προοπτική κερδών".</p> <p>Αν και ο ίδιος συνεχίζει να επενδύει σε μετοχές, ο Greene δήλωσε στο Forbes ότι σήμερα αποστρέφεται το ρίσκο πολύ περισσότερο απ' ό,τι πριν μια δεκαετία, ενώ το χρέος του για τα κατασκευαστικά του projects σε Φλόριντα και Νέα Υόρκη –όπου πρόσφατα ολοκλήρωσε την ανέγερση ενός συγκροτήματος κατοικιών με 30 ορόφους– είναι πολύ μικρό. Ανέφερε μάλιστα πως έχει απορρίψει αρκετές προσφορές για να πουλήσει τα κτίριά του έναντι μετρητών ή να επενδύσει σε ιδιωτικές εταιρείες υψηλής αξίας σε γύρους χρηματοδότησης πρώιμης φάσης. (Δεν αποκάλυψε ποιες εταιρείες τον προσέγγισαν).</p> <p>Στον αντίποδα των επιτυχημένων στοιχημάτων του στο real estate κατά την κρίση του 2007-2009, ο Greene δεν σορτάρει τίποτα αυτήν τη φορά. Απαντώντας στο τι θα έκανε αν ήταν σε πιο ριψοκίνδυνη επενδυτική διάθεση, περιέγραψε μια στρατηγική. "Εάν ήμουν bullish, και αφού έβλεπα να δημιουργείται η "φούσκα", θα πουλούσα όταν οι τιμές είχαν εκτοξευτεί. Θα είχα φτιάξει το "σεντούκι" μου και θα περίμενα ευκαιρίες για να αγοράσω φτηνά". </p> <p>"Κάποιοι μου πρότειναν να επενδύσω σε τεχνολογικές εταιρείες. Μου τηλεφωνούσαν και μου έλεγαν: "Μπορώ να σε βάλω σε αυτόν τον γύρο χρηματοδότησης του 1 δισ., η εταιρεία κάνει πωλήσεις 40 εκατ. δολαρίων", ανέφερε ο Greene τονίζοντας πως θεωρούσε υπερτιμημένες αυτές τις προσφορές. Θεωρεί βέβαιο πως πολλές τεχνολογικές εταιρείες θα τα "βρουν σκούρα", καθώς η πτώση του χρηματιστηρίου θα συνεχίζεται και η οικονομία θα περάσει σε φάση ύφεση το 2023. </p> <p>"Σκέφτομαι, "Ποιος πάει και επενδύει εκεί;"", είπε, αναφερόμενος σε τοποθετήσεις σε start-ups με υπερβολική αποτίμηση.</p> <p>"Έχω φίλους –πανέξυπνοι άνθρωποι– που, όμως, το έκαναν. Πίστευαν ότι είχαν βρει τη νέα Zoom. Πολλές από αυτές τις εταιρείες χάνουν χρήματα και τώρα κόβουν έξοδα προσπαθώντας να αντεπεξέλθουν σε αυτή την κατάσταση", είπε.</p> <p>"Να είστε βέβαιοι ότι κάποιες εταιρείες θα βρεθούν με την πλάτη στον τοίχο. Κάποιοι θα μπουν σε αυτές τις εταιρείες –που δύσκολα θα γίνουν κολοσσοί– με πολύ ευνοϊκούς όρους. Και αυτοί οι άνθρωποι θα βγάλουν πολλά χρήματα, κάποιος από αυτούς θα δημιουργήσει τη νέα Google ή Amazon. Σε αυτό τον χώρο θα υπάρξουν ευκαιρίες".</p> <p>Αναμφισβήτητα ο Greene συγκαταλέγεται στους κερδισμένους της "φούσκας". Ο ίδιος ζει στο Palm Beach από το 2009 και υπογράμμισε πως όλο και αυξάνονται οι δισεκατομμυριούχοι και εύποροι επενδυτές που εγκαταλείπουν τις βόρειες πολιτείες των ΗΠΑ για να μετεγκατασταθούν στη νότια Φλόριντα, όπου οι τιμές των ακινήτων έχουν εκτοξευθεί από το 2020. Αλλά δεν μετακομίζουν μόνο μεγιστάνες στη Φλόριντα: τα ενοίκια στο Μαϊάμι αυξήθηκαν κατά σχεδόν 26% σε ετήσια βάση το β’ τρίμηνο του 2022 –καταγράφοντας τη μεγαλύτερη άνοδο από όλες τις μητροπολιτικές περιοχές των ΗΠΑ– και η ζήτηση για διαμερίσματα κινείται κοντά σε επίπεδα-ρεκόρ, σύμφωνα με τη Marcus &amp; Millichap.</p> <p>"Πολύ μεγάλος αριθμός ανθρώπων μετακομίζει στην περιοχή μας, γεγονός που ασκεί τεράστια πίεση στις αξίες των ακινήτων", σημείωσε ο Greene, με αφορμή την πρόσφατη ανακοίνωση του δισεκατομμυριούχου Ken Griffin ότι σχεδιάζει να μεταφέρει το hedge fund Citadel από το Σικάγο στο Μαϊάμι θέλοντας να δώσει περαιτέρω ώθηση στην τοπική οικονομία.</p> <p>Η συρροή μεγιστάνων στο Palm Beach έχει αυξήσει επίσης τις εγγραφές στο Greene School, ένα μη κερδοσκοπικό σχολικό ίδρυμα στο Palm Beach το οποίο ίδρυσε ο Greene με τη σύζυγό του, Mei Sze, το 2016. Στο σχολείο φοιτούν σήμερα 150 μαθητές, από 123 κατά το σχολικό έτος 2019-2020.</p> <p>"Οι οικογένειες που μετακομίζουν στην πόλη μας και εγγράφουν τα παιδιά τους στο σχολείο μας είναι σαν μια ομάδα του All-Star Game", σχολίασε, κάνοντας ιδιαίτερη μνεία σε μια πειραματική τάξη μαθητών, αρκετοί γονείς των οποίων είναι ιδρυτές hedge funds που έχουν σπουδάσει στην Ivy League των κολεγίων. "Αυτοί οι άνθρωποι θα δημιουργήσουν μια ευρεία γκάμα θέσεων εργασίας και τις επιχειρήσεις που θα ενισχύσουν την οικονομία του Palm Beach. Είμαι πολύ αισιόδοξος τόσο για την μακροπρόθεσμη οικονομική ανάπτυξη της περιοχής, όσο και για την αξία των δικών μου επιχειρηματικών δραστηριοτήτων".</p> <p>Ο Greene εκτιμά πως σχεδόν όλες οι εναπομείνασες παραθαλάσσιες περιοχές όπου μπορούν να ανεγερθούν πολυώροφα κτίρια στο Palm Beach είναι υπό ιδιοκτησία του. Το μεγαλύτερο μέρος εξ αυτών το απέκτησε μετά την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων το 2009, όταν οι τιμές της γης καταβαραθρώθηκαν. Μπορεί η αγορά real estate να βρίσκεται ακόμα σε "άνθηση" στη νότια Φλόριντα, ωστόσο ο Greene "βλέπει" σύννεφα στον ορίζοντα, εφόσον η αμερικανική οικονομία μπει σε φάση ύφεσης στις αρχές του 2023 – πιο σκοτεινά σύννεφα για τους επενδυτές στην αγορά ακινήτων, που έχουν μεγάλη μόχλευση. </p> <p>Ο Greene έχει διακρίνει τις ανησυχίες συναδέλφων του δισεκατομμυριούχων για τον αντίκτυπο της ύφεσης ακόμα και στον δικό τους τρόπο ζωής. "Πριν δύο εβδομάδες ήμουν στην Αντίμπ της Γαλλίας, στο Hotel du Cap, ένα από τα πιο ακριβά ξενοδοχεία στον κόσμο, σε μια συντροφιά πολύ πλούσιων ανθρώπων, και όλοι έλεγαν: "Ω, Θεέ μου, έχασα το 30% της καθαρής μου περιουσίας". Αλλά είχαν ήδη κλείσει το ξενοδοχείο", είπε. "Αυτές οι μέρες θα τελειώσουν τον προσεχή χειμώνα. Θα δείτε τους ανθρώπους να ξοδεύουν λιγότερα και την ύφεση να κάνει αισθητή την παρουσία της".</p>Mon, 04 Jul 2022 05:58:00 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/oikonomia-xrima/ta-stegastika-ton-ipahttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/nord-stream-2<p>Του Ken Silverstein (Forbes)</p> <p>Ο Nord Stream 2 θα πρέπει να συγκριθεί με το Τείχος του Βερολίνου: γενεές επί γενεών καταπίεσης τελειώνουν και μια νέα μέρα έρχεται. Αν το γκρεμισμένο Τείχος συμβολίζει την πτώση του κομμουνισμού, η κατάρρευση του Nord Stream 2 ενσαρκώνει τον θάνατο της απολυταρχίας και την άνοδο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.</p> <p>Παρά την εξάρτησή της από το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει διαμηνύσει πως θα επιταχύνει τη μετάβασή της στην πράσινη εποχή και θα απεμπλακεί από τη ρωσική οικονομία. Το μπλοκ στοχεύει να αυξήσει το μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο 32% έως το 2030 και παράλληλα να απεξαρτηθεί από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα. Ο "Τσάρος" Βλαντιμίρ Πούτιν αποτελεί παγκόσμια απειλή όχι μόνο για τις φιλειρηνικές χώρες, αλλά και για την περιβαλλοντική ασφάλεια.</p> <p>"Ας στραφούμε με γρήγορες κινήσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας", παρότρυνε ο Frans Timmermans, εκτελεστικός αντιπρόεδρος για την ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία. "Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι μια φθηνή, καθαρή και δυνητικά ανεξάντλητη πηγή ενέργειας που αντί να χρηματοδοτούν τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων σε άλλες περιοχές του κόσμου, μπορούν να δημιουργούν θέσεις εργασίας στην Ευρώπη".</p> <p>Η "Πράσινη Νέα Συμφωνία" (2019) έχει ως στόχο να μειώσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στην Ευρώπη κατά 50% έως το 2030 και να καταστήσει την ήπειρο κλιματικά ουδέτερη ως προς τις εκπομπές ρύπων του διοξειδίου του άνθρακα έως το 2050. Αν η Ευρώπη "πατήσει γκάζι" προς αυτή την κατεύθυνση, θα προκαλέσει οικονομικές αναταράξεις, με άμεσο αντίκτυπο ιδιώτες και επιχειρήσεις να πληρώνουν περισσότερα για την ενέργεια. Θέλει, όμως, κάτι τέτοιο η Ευρώπη;</p> <p>Ο αγωγός Nord Stream 2 είναι ένα έργο αξίας 11 δισ. δολαρίων, που έχει σχεδιαστεί για να παρακάμψει την Ουκρανία. Διανύει απόσταση 1.200 χιλιομέτρων για να καταλήξει στις γερμανικές ακτές της Βαλτικής. Σήμερα είναι "νεκρός": το πρώτο θύμα στον αναίτιο πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας. Η Γερμανία έχει αποκηρύξει πλέον το ρωσικό φυσικό αέριο και δεσμεύεται να γίνει εντελώς "πράσινη" έως το 2035. Στο μεταξύ, η ευρωπαϊκή ήπειρος ενισχύει τις επενδύσεις της στην ενεργειακή απόδοση και στη διαχείριση της ζήτησης.</p> <p>Η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής φυσικού αερίου της Ευρώπης, καλύπτοντας το 1/3 των αναγκών της το 2021. Ο πόλεμος θα περικόψει τη ζήτηση κατά 6%, προβλέπει ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας. Παράλληλα, το 2021 η υφήλιος πρόσθεσε νέες μονάδες ΑΠΕ ισχύος 295.000 μεγαβάτ (αριθμός-ρεκόρ), παρά τις διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα, τις καθυστερήσεις στον κατασκευαστικό τομέα και το ράλι στις τιμές πρώτων υλών. Ο αριθμός αυτός θα αυξηθεί σε 320.000 μεγαβάτ φέτος. Η Ευρώπη αύξησε την παραγόμενη ενέργεια από ΑΠΕ κατά 30% εντός του 2021 στις 36.000 μεγαβάτ: αριθμοί που αναμένεται να αυξηθούν.</p> <p>"Ο σκληρότερος ανταγωνισμός για προμήθειες LNG είναι αναπόφευκτος, καθώς η Ευρώπη μειώνει την εξάρτησή της από το ρωσικό φυσικό αέριο. Ωστόσο, η βέλτιστη και πιο μόνιμη λύση απέναντι στις σημερινές ενεργειακές προκλήσεις θα ήταν να επιταχύνουμε την ενεργειακή απόδοση σε όλους τους τομείς της οικονομίας και να επισπεύσουμε τη μετάβαση από τα ορυκτά καύσιμα στις πηγές ενέργειας με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα", επισημαίνει ο Keisuke Sadamori, διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας για την αγορά ενέργειας και την ασφάλεια.</p> <p>Πού στρέφονται οι ΗΠΑ</p> <p>Ποιες είναι, όμως, οι επιπτώσεις για τις ΗΠΑ; Η Ουάσιγκτον έχει απαγορεύσει τις εισαγωγές ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου. Το εγχώρια παραγόμενο φυσικό αέριο αντικαθιστά τον άνθρακα και βελτιώνει τα επίπεδα εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα. </p> <p>Ο πρόεδρος Μπάιντεν θέλει το κράτος του να γίνει κλιματικά ουδέτερο ως προς τον άνθρακα έως το 2050 – για να το πετύχει θα πρέπει να εγκαταλείψει τη χρήση ορυκτών καυσίμων και να στραφεί στην κατανάλωση ενέργειας από ΑΠΕ.</p> <p>Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει δεσμευθεί να βοηθήσει τις περιοχές που υπολείπονται ως προς την επίτευξη αυτού του στόχου. Οι ΗΠΑ πρέπει να εξηλεκτρίσουν την οικονομία τους: από τις μεταφορές έως τον κλάδο της μεταποίησης. Εν ολίγοις, πρέπει να αξιοποιήσουν πολύ περισσότερο τις ΑΠΕ, για να ξεφορτωθούν τον άνθρακα.</p> <p>Προς τούτο, ο Τζο Μπάιντεν υπέγραψε εκτελεστικό διάταγμα με το οποίο απαγορεύει τις έρευνες για πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε ομοσπονδιακές εκτάσεις. Ωστόσο, μόλις το 9% της αμερικανικής παραγωγής γίνεται σε ιδιοκτησίες ιδιωτών. Έτσι, ο Μπάιντεν εστιάζει στο να επιβραδύνει την αξιοποίηση νέων πηγών ενέργειας και ενθαρρύνει τη χρήση των υφιστάμενων πηγών. Ο κλάδος πετρελαίου και φυσικού αερίου, πάντως, υποστηρίζει ότι ήρθε η ώρα –με τις τιμές του φυσικού αερίου να έχουν εκτοξευθεί– ο Τζο Μπάιντεν να επανεξετάσει αυτή την πολιτική.</p> <p>Σε αυτό το πλαίσιο, το Υπουργείο Εσωτερικών των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι ακυρώνει τις προγραμματισμένες πωλήσεις μισθώσεων πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Αλάσκα και στον Κόλπο του Μεξικού. Οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν ασκήσει δριμεία κριτική στον Λευκό Οίκο, ενώ οι πετρελαϊκές εταιρείες δεν θα αναλάβουν το ρίσκο. Επιπλέον, το νομικό τοπίο αλλάζει συνεχώς. Οι παραγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου έχουν 9.000 αχρησιμοποίητες άδειες γεώτρησης.</p> <p>"Η βιομηχανία είναι ελεύθερη να χρησιμοποιήσει αυτές τις άδειες κατά πώς θεωρεί καλύτερα. Απλώς δεν τις έχει αξιοποιήσει", επισήμανε η υπουργός Εσωτερικών Deb Haaland μιλώντας σε Επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων.</p> <p>Θα συνεχίσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες να στρέφονται προς την πιο καθαρή ενέργεια ή θα διπλασιάσουν την παραγωγή ορυκτών καυσίμων για να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση από την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο; Η χώρα θα παράγει όλο και μεγαλύτερες ποσότητες φυσικού αερίου προς εξαγωγή. Ωστόσο, από το 2030 και έπειτα, οι παγκόσμιες και αμερικανικές αγορές θα χρειαστούν περισσότερη πράσινη ενέργεια.</p> <p>Οι μεγάλες πετρελαϊκές ίσως "διαβάζουν τα σημάδια" </p> <p>Η αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας εκτιμά ότι οι ΗΠΑ θα αυξήσουν τις εξαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου στα 12,2 δισεκατομμύρια κυβικά πόδια την ημέρα, ξεπερνώντας την Αυστραλία και το Κατάρ, και φτάνοντας στο Νο1 παγκοσμίως. Ωστόσο, προβλέπει ότι το μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας που χρησιμοποιούνται για την ηλεκτροπαραγωγή θα αυξηθεί στο 42% το 2050 από 21% σήμερα. Οι ΑΠΕ θα "επικρατήσουν" του φυσικού αερίου στις ΗΠΑ αυτή έως το 2030.</p> <p>"Το κλίμα αβεβαιότητας για τις άλλες πηγές ενέργειας, θα λειτουργήσει υπέρ των ΑΠΕ αφού αποτελούν μια φθηνή πηγή ηλεκτρικής ενέργειας", υπογραμμίζει ο Joe Keefe, CEO της Pax World Funds, σε έκθεση της Morningstar. "Έχουν γίνει πολύ ανταγωνιστικές από άποψη τιμής και είναι καλές μακροπρόθεσμες επενδύσεις. Η Γερμανία και άλλα ευρωπαϊκά κράτη έχουν ακόμη μεγαλύτερο κίνητρο να κάνουν κάτι με τις ΑΠΕ, εάν τεθεί σε κίνδυνο η πρόσβαση στο ρωσικό φυσικό αέριο", επισημαίνει ο ίδιος.</p> <p>Η Ρωσία θα χάσει μερίδιο στην αγορά, αλλά τα ορυκτά καύσιμα δεν θα "εξατμιστούν". Ενεργειακά, αποτελούν το 80% της παγκόσμιας χρήσης. Παρ' όλα αυτά, η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία είναι ένα μήνυμα προς τις μεγάλες πετρελαϊκές ότι πρέπει να διαφοροποιηθούν: να προχωρήσουν σε μακροχρόνιες αγορές, να εξερευνήσουν την αιολική και ηλιακή ενέργεια και να αναπτύξουν εγκαταστάσεις αποθήκευσης μπαταριών και υποδομές δέσμευσης άνθρακα.</p> <p>Η Chevron λέει ότι προωθεί το υδρογόνο μέσω στρατηγικών συνεργασιών. Σε αυτές περιλαμβάνεται μία σύμπραξη με το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ για να διερευνηθούν οι δυνατότητες του ανανεώσιμου φυσικού αερίου –αέριο από χωματερές, για παράδειγμα– να παράγει υδρογόνο. Η πετρελαϊκή εταιρεία συνεργάζεται με την Toyota και την Cummins για τη δημιουργία νέων αλυσίδων αξίας υδρογόνου για βαρέα φορτηγά.</p> <p>Στο μεταξύ, η Exxon Mobil έχει επενδύσει 10 δισεκατομμύρια δολάρια σε τεχνολογίες μείωσης των εκπομπών ρύπων, όπως: δέσμευση άνθρακα, τεχνολογία αποθήκευσης μπαταριών και προώθηση του πράσινου υδρογόνου. Επιπλέον, η BP δηλώνει ότι θα αυξήσει τις ετήσιες επενδύσεις της σε καθαρή ενέργεια στα 5 δισ. δολάρια εντός μιας 10ετίας από 500 εκατ. δολάρια που είναι σήμερα. Το 1/5 από τα 1.000 στελέχη του κλάδου πετρελαίου και φυσικού αερίου που ερωτήθηκαν από την DNV GL δήλωσε ότι οι εταιρείες του επενδύει ήδη στο υδρογόνο.</p> <p>"Η εισβολή περισσότερο ωφελεί τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παρά τις βλάπτει", σημειώνει στην έκθεση της Morningstar ο Shawn Kravetz, πρόεδρος της Esplanade Capital.</p> <p>Η Ρωσία υποτίμησε τη δύναμη του ουκρανικού στρατού και τη θέληση του λαού της. Και τώρα, παίρνει ένα δεύτερο μάθημα σχετικά με τη Δύση και την επιθυμία της να γίνει πράσινη και κλιματικά ουδέτερη ως προς τον άνθρακα.</p>Wed, 18 May 2022 06:18:45 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/nord-stream-2https://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/to-empargko<p><strong>Του Hal Brands</strong> (Bloomberg)</p> <p>Οι δυτικές δυνάμεις σφίγγουν τον κλοιό γύρω από τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν: η επόμενη κίνηση φαίνεται ότι θα είναι μια σταδιακή απαγόρευση από πλευράς Ευρωπαϊκής Ένωσης των αγορών ρωσικού πετρελαίου.</p> <p>Πρόκειται για σωστή πολιτική, δεδομένου ότι τα χρήματα από το πετρέλαιο χρηματοδοτούν τον πόλεμο του Πούτιν στην Ουκρανία και κρατούν ζωντανή τη ρωσική οικονομία. Οι κίνδυνοι, ωστόσο, μπορεί να αποδειχθούν μεγάλοι: οι αναθεωρητικές δυνάμεις έχουν γίνει μερικές φορές πιο βίαιες όταν οι εκστρατείες οικονομικού στραγγαλισμού εναντίον τους πλησιάζουν στο να επιτύχουν τον σκοπό τους.</p> <p>Το παράδειγμα της μεσοπολεμικής Ιαπωνίας</p> <p>Το κλασικό παράδειγμα είναι η Ιαπωνία πριν από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Για μια δεκαετία, το Τόκιο επιζητούσε στην πράξη τη δημιουργία μιας τεράστιας αυτοκρατορίας στην Ασία. Είχε ξεκινήσει με στρατιωτική έξαψη, καταλαμβάνοντας τη Μαντζουρία, εισβάλλοντας στην Κίνα και επεκτεινόμενο στη Νοτιοανατολική Ασία.</p> <p>Οι ΗΠΑ άργησαν αρχικά να απαντήσουν. Τελικώς, ωστόσο, η προσπάθεια της Ιαπωνίας για περιφερειακή κυριαρχία, η βαρβαρότητα των τακτικών της στην Κίνα - βομβαρδισμός πόλεων για την πρόκληση τρόμου, συστηματική δολοφονία αμάχων, χρήση βιολογικών όπλων - έκαναν τους Ιάπωνες εχθρό της Ουάσιγκτον.</p> <p>Ήδη πλέον το 1940, η κυβέρνηση του Αμερικανού προέδρου Φράνκλιν Ντ. Ρούζβελτ υποστήριζε οικονομικά την κινεζική κυβέρνηση. Την επόμενη άνοιξη, αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη και Αμερικανοί εθελοντές πιλότοι άρχισαν να φτάνουν στην Κίνα.</p> <p>Το σημαντικότερο, η Ουάσιγκτον μετέφερε τη μάχη ενάντια στην Ιαπωνία στο οικονομικό πεδίο. Ο Ρούσβελτ περιόρισε αρχικά τις εξαγωγές υλικών σχετιζόμενων με την αεροπλοΐα, βενζίνης υψηλών οκτανίων, σκραπ και άλλων αγαθών  προς το Τόκιο. Μετά την προώθηση των ιαπωνικών δυνάμεων στη νότια Ινδοκίνα στα μέσα του 1941, ο Ρούζβελτ έδωσε το τελικό του χτύπημα: ένα καθολικό εμπάργκο πετρελαίου.</p> <p>Η Ιαπωνία ήταν ευάλωτη στον οικονομικό εξαναγκασμό. Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γράφει ο ιστορικός Waldo Heinrichs, η Ιαπωνία "εισήγαγε το 80% των προϊόντων πετρελαίου της, το 90% της βενζίνης, το 74% του σκραπ και το 60% των μηχανοκίνητων εργαλείων της" από τις ΗΠΑ.</p> <p>Η διακοπή στις ροές πετρελαίου ήταν ιδιαίτερα καταστροφική. Απείλησε να αφήσει τα πλοία και τα αεροσκάφη της Ιαπωνίας με άδειες δεξαμενές καυσίμων και να οδηγήσει τον πόλεμο στην Κίνα σε ένα ταπεινωτικό - για το Τόκιο - τέλος. Οι Ιάπωνες στρατιωτικοί αξιωματούχοι, έχοντας υποσχεθεί ένδοξες κατακτήσεις, τώρα φοβούνταν ότι η χώρα θα αντιμετώπιζε μια στρατηγική καταστροφή στα χέρια της Αμερικής. Η Ιαπωνία ήταν "σαν ένα ψάρι σε μια λίμνη από την οποία το νερό αποστραγγιζόταν σταδιακά", όπως το έθεσε αργότερα ένας αξιωματούχος του ιαπωνικού Υπουργείου Πολέμου.</p> <p>Αντί να συνθηκολογήσουν, οι ηγέτες της Ιαπωνίας διακινδύνευσαν τα πάντα, καταλαμβάνοντας αποικίες πλούσιες σε πετρέλαιο στη Νοτιοανατολική Ασία, επιτιθέμενοι σε αμερικανικές και δυτικές κτήσεις σε μεγάλο μέρος της περιφέρειας Ασίας-Ειρηνικού και προσπαθώντας να εξαφανίσουν τον αμερικανικό στόλο στο Περλ Χάρμπορ.</p> <p>Εκείνη την εποχή, λίγοι Ιάπωνες ηγέτες πίστευαν ότι θα μπορούσαν να νικήσουν την Αμερική σε έναν μακρύ πόλεμο. Ωστόσο, μερικές φορές, ανέφερε ο ισχυρός άνδρας του στρατού Hideki Tojo, "πρέπει κανείς να μαζεύει αρκετό θάρρος, να κλείνει τα μάτια του και να πηδά στο κενό".</p> <p>Κι ο Πούτιν;</p> <p>Όπως με κάθε ιστορική αναλογία, είναι σημαντικό να μην υπερβάλουμε όσον αφορά τους παραλληλισμούς με το σήμερα. Το εμπάργκο πετρελαίου και άλλες κυρώσεις οι οποίες είχαν επιβληθεί στην Ιαπωνία ήταν πιο "ακρωτηριαστικές" από τις τιμωρίες που επιβάλλονται στον Πούτιν σήμερα. Και ένας κρίσιμος λόγος για τον οποίο η Ιαπωνία επέλεξε τον πόλεμο το 1941 ήταν ότι είχε ένα δελεαστικό παράθυρο στρατιωτικής ευκαιρίας, επειδή οι ΗΠΑ είχαν αργήσει υπερβολικά πολύ να επανεξοπλιστούν μετά την μείωση των στρατιωτικών τους δαπανών που ακολούθησε τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.</p> <p>Όπως έδειξαν τα γρήγορα κέρδη της Ιαπωνίας τους μήνες μετά το Περλ Χάρμπορ, το Τόκιο διέθετε - έστω και φευγαλέα - έναν βαθμό στρατιωτικής υπεροχής έναντι της Ουάσινγκτον, τον οποίο ο Πούτιν δεν απολαμβάνει σήμερα.</p> <p>Ο Ρώσος ηγέτης, ωστόσο, έχει επιλογές για να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Θα μπορούσε, όπως προειδοποίησε ο διευθυντής της CIA Μπιλ Μπερνς, να χρησιμοποιήσει τακτικά πυρηνικά όπλα εντός της Ουκρανίας. Ή θα μπορούσε να εξαπολύσει επιθέσεις στον κυβερνοχώρο, εκστρατείες σαμποτάζ σε υποδομές ή ακόμη και συμβατικά στρατιωτικά πλήγματα εναντίον των χωρών που προμηθεύουν την Ουκρανία με όπλα και "πνίγουν" τη Ρωσία με κυρώσεις.</p> <p>Η ρητορική η οποία εκπορεύεται από τη Ρωσία έχει γίνει σίγουρα πιο δυσοίωνη, καθώς αρχίζει η συνειδητοποίηση της τρομερά δεινής θέσης της χώρας. Ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ περιέγραψε τη σύγκρουση στην Ουκρανία ως πόλεμο δι’ αντιπροσώπων στον οποίο οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ προσπαθούν να καταστρέψουν τη Ρωσία. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει περιγράψει τη σύγκρουση ως "ιερό πόλεμο".</p> <p>Η ρωσική κυβέρνηση επικαλείται όλο και περισσότερο τη μνήμη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, δηλαδή μιας μάχης μέχρις εσχάτων για την εθνική επιβίωση. Παίρνοντας κατεύθυνση από τον ίδιο τον Πούτιν, ο οποίος υπαινίσσεται τακτικά την προοπτική μιας πυρηνικής κλιμάκωσης, οι Ρώσοι προπαγανδιστές μιλούν σε τόνους "Αποκάλυψης".</p> <p>Κίνητρο</p> <p>Ο ίδιος ο Πούτιν δεν φαίνεται αυτοκτονικός τύπος. Εάν ωστόσο ανησυχεί ότι μπορεί να μην επιβιώσει, πολιτικά ή ακόμη και βιολογικά, από μια στρατιωτική ήττα στην Ουκρανία ή από τον αργό θάνατο της ρωσικής οικονομίας, το κίνητρό του να κλείσει τα μάτια και να πηδήξει στο κενό μπορεί να είναι πράγματι ισχυρό.</p> <p>Καθώς ο πόλεμος θα συνεχίζεται, οι ΗΠΑ και οι φίλοι τους θα εντείνουν τις κινήσεις οικονομικού πειθαναγκασμού της Ρωσίας, προκειμένου να αυξήσουν το τίμημα το οποίο πληρώνει ο Πούτιν και να του στερήσουν σταδιακά τα μέσα για να συνεχίσει να πολεμά.</p> <p>Ωστόσο, όσο πιο κοντά πλησιάζουν στην επιτυχία, τόσο περισσότερο θα οξύνουν την επιλογή που θα αντιμετωπίζει ο Πούτιν μεταξύ της αποδοχής μιας ταπεινωτικής ήττας και της έντασης της επιθετικότητάς του, με την ελπίδα να καταφέρει να "κλέψει" τη νίκη.</p> <p>Capital.gr</p>Mon, 09 May 2022 06:13:08 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/to-empargkohttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/mask-kai-twitter<p>Του Liam Denning (Bloomberg)</p> <p>Ποιο είναι το μυστικό Master Plan για το Twitter;</p> <p>Ο Έλον Μασκ δημοσίευσε ένα όχι και τόσο μυστικό, περίφημο μανιφέστο για την Tesla το 2006. Τότε, περιέγραφε τον ρόλο του στην κατασκευάστρια ηλεκτρικών οχημάτων ως "παράπλευρο". Η καθημερινή του δουλειά ήταν να διευθύνει την εταιρεία ανάπτυξης πυραύλων Space Exploration Technologies ή SpaceX.</p> <p>Εκείνη την εποχή, δεν διατηρούσε λογαριασμό Twitter, το οποίο είχε λανσαριστεί μόλις λίγες εβδομάδες νωρίτερα. Θα περνούσαν άλλα τρία χρόνια μέχρι να δημιουργήσει τον λογαριασμό @elonMusk.</p> <p>Τα πράγματα έχουν προχωρήσει κάπως από τότε. Η Tesla διαθέτει κεφαλαιοποίηση 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων και περίπου 10 φορές το εργατικό δυναμικό της SpaceX, επομένως οι προτεραιότητες του Μασκ έχουν αλλάξει. Και τώρα, με 85 εκατομμύρια ακολούθους και μια συμφωνία εξαγοράς της Twitter έναντι 44 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ο Μασκ είναι ο κύριος της μοίρας του μέσου κοινωνικής δικτύωσης.</p> <p>Υπάρχει ακόμη δρομος, καθώς η συμφωνία πρέπει να εγκριθεί από τους μετόχους και δεν είναι ακόμη σαφές από πού θα λάβει περίπου τη μισή χρηματοδότηση. Αν υποθέσουμε όμως ότι η εξαγορά θα πραγματοποιηθεί, ποιο είναι το σχέδιο του Μασκ για την τελευταία προσθήκη στο εταιρικό "παλμαρέ" του; Η ιστορία του Tesla προσφέρει έστω κάποιες ενδείξεις;</p> <p>Ενός ανδρός αρχή</p> <p>Πρώτα απ’ όλα, στην Twitter, όπως και στην Tesla, ο Μασκ θα είναι η κυρίαρχη δύναμη - και κάτι παραπάνω. Αν και φαίνεται απίθανο να αναλάβει τον ρόλο του διευθύνοντος συμβούλου, θα έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο.</p> <p>Εάν μια Twitter εκτός χρηματιστηρίου είναι να έχει ένα διοικητικό συμβούλιο, θα είναι, όπως και το αντίστοιχο της Tesla, διακοσμητικό. Σε σημαντικό βαθμό, όλες οι εταιρείες του Μασκ είναι προεκτάσεις του εαυτού του. Αυτό εγκυμονεί κινδύνους, αλλά και μια αύρα που έχει μεταφραστεί σε τακτική εξωτερική χρηματοδότηση. Ακριβώς όπως η πίστη στον Μασκ επέτρεψε στην Tesla να αντλήσει κεφάλαια σε πολλαπλούς γύρους χρηματοδότησης, παρά τα δισεκατομμύρια μετρητών τα οποία "έκαιγε" χωρίς να παράγει κέρδη, έτσι και εδώ η συμμετοχή του Μασκ καθιστά αυτή την εξαιρετικά ασυνήθιστη εξαγορά της Twitter κάπως εφικτή.</p> <p>Ομοίως, αν και η τιμή εξαγοράς της Twitter είναι μικρότερη από το 1/20 της κεφαλαιοποίησης της Tesla, αντιπροσωπεύει έναν τεράστιο κίνδυνο για τα οικονομικά του Μασκ, λόγω της μεγάλης κεφαλαιακής δαπάνης και του δανείου των 12,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων το οποίο εξασφάλισε ο δισεκατομμυριούχους με ενέχυρο μέρος του μεριδίου μετοχών του στην Tesla.</p> <p>Το γεγονός αυτό συνεχίζει μια άλλα παράδοση του "σύμπαντος Μασκ": την οικονομική διαπλοκή των εταιρειών τις οποίες ελέγχει, μεταξύ τους και με τον εαυτό του. Το 2016, η Tesla αγόρασε τη SolarCity, διασώζοντας μια υπό πτώχευση εταιρεία της οποίας ο Μασκ ήταν βασικός μέτοχος και πρόεδρος και η οποία μάλιστα είχε πουλήσει ομόλογα στον ίδιο, στα ξαδέρφια του και στη SpaceX.</p> <p>Στοίχημα</p> <p>Δεδομένου του ρόλου που έχει διαδραματίσει το Twitter, όπως και η Tesla, στην οικοδόμηση της φήμης του Μασκ ως ιδιοφυΐας, σωτήρα του πλανήτη και ταραχοποιού, οι δύο εταιρείες είναι επίσης άρρηκτα συνδεδεμένες με το εγώ του. Έτσι, εάν η συμφωνία ολοκληρωθεί, ο Μασκ έχει πολλούς λόγους να κερδίσει το στοίχημα της επιτυχίας. Αν και δεν θα είχε μια ημερήσια κάρτα αποτελεσμάτων όπως είναι για εκείνον η τιμή της μετοχής της Tesla, η αγορά ομολόγων θα πρόσφερε κάποια ιδέα για την πορεία μιας φορτωμένης με χρέη Twitter, αν εμφανιζόταν πιο "ήσυχη" έναντι των εταιρικών της χρεογράφων.</p> <p>Το να μαντέψει κανείς τι ακριβώς σημαίνει "επιτυχία" του Μασκ όσον αφορά το Twitter έχει γίνει το νέο, μεγαλύτερο διαδικτυακό θέμα συζήτησης στον κόσμο. Δεν υπάρχουν εδώ απλά και κατανοητά σημεία αναφοράς, όπως η πώληση ολοένα και περισσότερων ηλεκτρικών οχημάτων. Η κερδοφορία, σύμφωνα με τον Μασκ, είναι απλώς καλό να υπάρχει αλλά όχι αυτοσκοπός.</p> <p>Για να περιγράψει τις μεγάλες φιλοδοξίες του για την εταιρεία, ο Μασκ καταφεύγει, όπως συμβαίνει συχνά, στον "μεσσιανισμό", ισχυριζόμενος σε μια πρόσφατη συνέντευξη στο TED ότι "ο κίνδυνος για τον σύγχρονο πολιτισμό θα μειώνεται ... όσο περισσότερο μπορούμε να αυξάνουμε την εμπιστοσύνη στο Twitter ως δημόσια πλατφόρμα". Σωστά.</p> <p>Αφήνοντας κατά μέρος τον πομπώδη τόνο, αυτή η δήλωση αγγίζει την καρδιά του ζητήματος. Ο Μασκ εξισώνει την εμπιστοσύνη στο Twitter με την πιο "καθαρή" μορφή ελευθερίας του λόγου, μια ιδέα που είναι πολύ πιο κομψή από - για παράδειγμα - την πώληση μισού εκατομμυρίου Model 3.</p> <p>Άλλοι στόχοι τους οποίους αποκάλυψε ο Μασκ είναι πιο απτοί, όπως η μετατροπή των αλγορίθμων του Twitter σε ανοιχτού κώδικα, η επαλήθευση περισσότερων λογαριασμών και η καταπολέμηση των μηνυμάτων spam. Αυτά πιθανότατα θα βελτίωναν την εμπειρία του χρήστη και, επομένως, την επιχειρηματική επιτυχία της εταιρείας.</p> <p>Ελευθερία</p> <p>Ωστόσο η επιτακτική αναφορά του Μασκ στην "ελευθερία του λόγου" σημαίνει επίσης την επαναφορά του Twitter σε λιγότερους περιορισμούς περιεχομένου. Αν και αυτό μπορεί να βοηθήσει βραχυπρόθεσμα στη μείωση του κόστους, οι λόγοι για τους οποίους οι κολοσσοί των μέσων κοινωνικής δικτύωσης άρχισαν να προσπαθούν να "αστυνομεύσουν" την παραπληροφόρηση, τα ανεπιθύμητα μηνύματα και ακόμη χειρότερα φαινόμενα δεν έχουν εξαφανιστεί.</p> <p>Ο ίδιος ο Μασκ χρησιμοποίησε κάποτε το Twitter για να προσποιηθεί ότι είχε εξασφαλίσει μια συμφωνία εξαγοράς για την Tesla. Αυτό δεν ταιριάζει ούτε με το σχετικά εύπλαστο αξίωμά του ότι τα tweets πρέπει να "προσαρμόζονται στους νόμους" κάθε χώρας.</p> <p>Επιπλέον, ο Μασκ είναι ένας μάλλον όχι αμερόληπτος "διαιτητής" στο παιχνίδι της ελευθερίας. Ξεσηκώνεται από οργή, για παράδειγμα, όταν οι άνθρωποι σορτάρουν τη μετοχή της Tesla, κατηγορώντας τους δημόσια ότι θέτουν σε κίνδυνο τον πλανήτη αντί να σκεφτεί ότι, απλούστατα, αναλαμβάνουν ένα οικονομικό στοίχημα σε μια ελεύθερη αγορά (ο Μπιλ Γκέιτς είναι το τελευταίο τέτοιο παράδειγμα).</p> <p>Το 2020, ο Μασκ χαρακτήρισε τα προσωρινά lockdown για την Covid-19 στην Καλιφόρνια ως "φασιστικά" - χαρακτηρισμός ο οποίος φαντάζει λίγο υπερβολικός, ειδικά όταν ο άνθρωπος που ξεδιπλώνει τη σημαία του Gadsden ως ελευθεριακός διευθύνει μια εταιρεία αυτοκινήτων της οποίας η περιουσία συνδέεται όλο και περισσότερο με ένα καθεστώς "φοβερής" ελευθερίας έκφρασης όπως εκείνο της… Κίνας.</p> <p>Αυτός ο συνδυασμός συγκεντρωτικής εξουσίας, συμβιωτικών σχέσεων και μιας ακαθόριστης αποστολής υποδηλώνει ότι ένα Twitter ιδιοκτησίας Μασκ, όπως και η Tesla, θα είναι επιρρεπές σε ξαφνικές αλλαγές στρατηγικής.</p> <p>Θα μπορούσαμε πιθανότατα να περιμένουμε ένα κουμπί επεξεργασίας και μετά τροποποιήσεις στο κουμπί επεξεργασίας, ίσως ένα ή δύο διαδικτυακά γκάλοπ σχετικά με το κουμπί επεξεργασίας και, στη συνέχεια, ποιος ξέρει, να δούμε το κουμπί επεξεργασίας να καταργείται. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό από επιχειρηματική άποψη. Η Tesla, σε τελική ανάλυση, σώθηκε από το χείλος του γκρεμού με τέτοιους ελιγμούς, μετά την αποτυχημένη κυκλοφορία του Model 3.</p> <p>Πιθανότατα, ωστόσο, οι στροφές αυτές θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερη εναλλαγή προσωπικού, ειδικά στα ανώτερα κλιμάκια της εταιρείας. Επειδή η Twitter πρόκειται να γίνει ιδιωτική εταιρεία και να εξέλθει του χρηματιστηρίου, ενδέχεται να μαθαίνουμε για τέτοιες αλλαγές μόνον μέσω του προσωπικού λογαριασμού του Μασκ. Στην πραγματικότητα, αυτό δεν είναι τόσο διαφορετικό σε σχέση με την Tesla αυτή την εποχή.</p> <p>Και πάλι, όμως, με το Twitter μιλάμε για απόψεις ανθρώπων, όχι για οχήματα. Ένα σταθερό μοτίβο για την Tesla,  το οποίο πάντα προσήλκυε τους θαυμαστές της, ήταν η προθυμία του Μασκ να πηγαίνει κόντρα στους κανονισμούς και τις ρυθμιστικές αρχές οι οποίες είναι επιφορτισμένες με την επιβολή τους, ειδικά όταν πρόκειται για το "άπιαστο" έπαθλο των αυτοοδηγούμενων οχημάτων. Η Tesla μπορεί να είναι η μεγαλύτερη εταιρεία αυτοκινήτων στον κόσμο από άποψη κεφαλαιοποίησης, ωστόσο το μικρό μερίδιο αγοράς που διαθέτει και η καινοτόμα της τεχνολογία τής επιτρέπουν να διατηρεί ακόμη και σήμερα την εικόνα του αουτσάιντερ. Οι "ανορθόδοξοι" συχνά συγχωρούνται για τις παραβάσεις τους.</p> <p>Φέουδο</p> <p>Το Twitter, από την άλλη πλευρά, είναι ήδη μια ισχυρή πλατφόρμα. Το να εξαγοραστεί από τον πλουσιότερο άνθρωπο στον κόσμο απλώς συμπληρώνει το στάτους της. Δεν είναι το ίδιο πράγμα με μια δυναμική είσοδο στην αυτοκινητοβιομηχανία. Πρόκειται για την προστασία μιας υπάρχουσας οντότητας. Δεν υπάρχει καμία ιστορία "αουτσάιντερ" εδώ και οι πτυχές της κοινωνικής ζωής τις οποίες αγγίζει το Twitter - ιδιωτικότητα, πλούτος, υγεία, πολιτική, ελευθερία του λόγου (όπως και αν αυτή ορίζεται), για να αναφέρουμε μερικές - έχουν πολύ μεγαλύτερη σημασία και συναισθηματικό βάρος από ένα αυτοκίνητο ή ένα ηλιακό πάνελ. Ενώ ο Μασκ φαίνεται να απολαμβάνει την αντιπαράθεση, ειδικά στο Twitter, η κατοχή της πλατφόρμας θα σημάνει ότι θα πρέπει να ικανοποιεί τις διαφορετικές επιθυμίες και επίπεδα άνεσης των χρηστών της (ή να διακινδυνεύει την αποχώρησή τους), καθώς και να διατηρεί μια "κοινωνική άδεια" λειτουργίας.</p> <p>Με την Tesla, ο Μασκ αποδείχθηκε ικανός στο να προσελκύει επενδυτικό χρήμα, διατηρώντας παράλληλα την εταιρεία - τη στρατηγική, την εικόνα, ακόμη και τη ρυθμιστική εποπτεία της - ουσιαστικά ως ιδιωτικό του "φέουδο". Ήταν και είναι ο master στο Master Plan. Παίρνοντας όμως τώρα το Twitter στα χέρια του, ανοίγει την "πόρτα" του φέουδού του σε ένα αν μη τι άλλο "θορυβώδες" κοινό.</p>Thu, 28 Apr 2022 05:36:59 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/mask-kai-twitterhttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/adynamo-eyro<p>Του Marcus Ashworth (Bloomberg)</p> <p>Η "αμείλικτη" ισχύς του δολαρίου των ΗΠΑ ως παγκόσμιου καταφυγίου αρχίζει να προκαλεί προβλήματα - και όχι μόνο στις αναδυόμενες αγορές. Η Ιαπωνία και η Ευρώπη παραδοσιακά προτιμούσαν να έχουν τα νομίσματά τους κάπως αδύναμα έναντι του δολαρίου προκειμένου να ενισχύουν τις εξαγωγές τους.</p> <p>Η διολίσθηση τους, ωστόσο, αυτή τη φορά είναι ανησυχητική. Το γιεν έχει υποχωρήσει στα πιο αδύναμα επίπεδα των τελευταίων δύο δεκαετιών, δοκιμάζοντας την αποφασιστικότητα της κεντρικής τράπεζας της Ιαπωνίας (BoJ) να διατηρεί ένα "ταβάνι" στις αποδόσεις των ομολόγων.</p> <p>Η ευρωζώνη, όμως, είναι το μέρος του κόσμου όπου γίνεται αισθητή η μεγαλύτερη δυσφορία επειδή η κατάσταση αυτή επιδεινώνει τον πληθωρισμό, εν μέρει επειδή οι εισαγωγές γίνονται έτσι πιο ακριβές.</p> <p>Το κοινό νόμισμα αποτελεί "αγκυροβόλιο" συνολικά για το Ευρωπαϊκό Project, επομένως μια απότομη πτώση του κινδυνεύει να γίνει υπαρξιακή για την ενότητα της Γηραιάς Ηπείρου, κάτι για το οποίο δεν έχουν να ανησυχούν οι Ιάπωνες.</p> <p><strong>"Κατρακύλα"</strong></p> <p>Το ευρώ υποχωρεί σταθερά τον τελευταίο χρόνο από περισσότερο από 1,22 ανά δολάριο σε κοντινή απόσταση με το χαμηλό του 1,0640  του Μαρτίου του 2020, όταν η πανδημία της Covid-19 χτύπησε για πρώτη φορά.</p> <p>Μια πιθανότητα πλήρους ισοτιμίας (1 ευρώ=1 δολάριο) αργότερα εντός του έτους δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο μικρών πιθανοτήτων. Μια νομισματική κρίση εμπιστοσύνης είναι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Ήδη αντιμετωπίζει μια εξαιρετικά δυσεπίλυτη εξίσωση μεταξύ της εξουδετέρωσης του αυξανόμενου εισαγόμενου πληθωρισμού ή του κινδύνου μιας νέας ύφεσης. Το να μην κάνει τίποτε, ωστόσο, σταματά πια να είναι επιλογή.</p> <p>Ο εισαγόμενος πληθωρισμός επιδεινώνεται από τον πόλεμο στην Ουκρανία, καθώς μεγάλο μέρος των αγορών ενέργειας της Ευρώπης τιμολογούνται σε δολάρια. Ένα ασθενέστερο ευρώ απλώς μεγεθύνει το βραχυπρόθεσμο πρόβλημα. Είναι το αντίστροφο της κατάστασης που επικρατούσε το μεγαλύτερο μέρος του 21ου αιώνα, όταν ένα αναμφισβήτητα υποτιμημένο κοινό νόμισμα αποτελούσε όχημα για τις εξαγωγές προς την Κίνα και τη Ρωσία.</p> <p>Όσον αφορά τους συγκεκριμένους εμπορικούς εταίρους, είτε η πόρτα είναι κλειστή και κλειδωμένη είτε κι εκείνοι βλέπουν την οικονομία τους να παίρνει αρνητική στροφή. Στην επίλυση της εξίσωσης δεν βοηθά το γεγονός ότι η ομοσπονδιακή κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ (Federal Reserve) φαίνεται να έχει την αποστολή να αυξήσει τα επιτόκια με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων δεκαετιών προκειμένου να καταπολεμήσει την άνοδο του πληθωρισμού στη δική της χώρα. Η διαφορά σε σχέση με τα αρνητικά επιτόκια στην Ευρώπη είναι κραυγαλέα.</p> <p>Η μόνη λογική απάντηση είναι η ΕΚΤ να αυξήσει το επίσημο επιτόκιο καταθέσεων από το τρέχον "υπερδιεγερτικό" αρνητικό -0,5%. Πρέπει ωστόσο ταυτόχρονα να διατηρεί πάντα "χαλαρές" τις χρηματοοικονομικές συνθήκες μέσω άλλων νομισματικών εργαλείων, όπως τα κίνητρα τραπεζικού δανεισμού.</p> <p>Ενώ οι αποδόσεις των ομολόγων έχουν αυξηθεί πολλαπλάσια στην Ευρώπη σε σχέση με τις αντίστοιχες στην Ιαπωνία, η ΕΚΤ δεν έχει ακόμη προσφέρει ουσιαστική στήριξη στο ευρώ. Κάτι πρέπει να κάνει και το πρώτο βήμα είναι να έχει σταματήσει τα προγράμματα ποσοστικής χαλάρωσης μέσω αγοράς ομολόγων (QE) μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού και να ανοίξει τον δρόμο για την πρώτη αύξηση επιτοκίων τον Σεπτέμβριο.</p> <p><strong>Ακινησία</strong></p> <p>Δυστυχώς, στη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της περασμένης εβδομάδας, η ΕΚΤ επέλεξε να μην κάνει ουσιαστικά τίποτε εκτός από την αγορά χρόνου μέχρι την επόμενη τριμηνιαία οικονομική ανασκόπηση στις 9 Ιουνίου. Η καθοδήγηση της συνέντευξης Τύπου από την πρόεδρο Κριστίν Λαγκάρντ επικεντρώθηκε στις μακροπρόθεσμες προσδοκίες για τον πληθωρισμό, οι οποίες παραμένουν κάτω από τον επίσημο στόχο της Τράπεζας για πληθωρισμό της τάξης του 2%.</p> <p>Το συμβούλιο δεν συζήτησε καν το ζήτημα του ευρώ (αν και η Λαγκάρντ είπε ότι εκείνη και οι συνάδελφοί της το παρακολουθούν "προσεκτικά", ό,τι κι αν σημαίνει αυτό). Η αγορά μπόρεσε να "διαβάσει" άνετα ότι η ΕΚΤ απλώς αποφεύγει το πρόβλημα, εξ ου και η νέα αποδυνάμωση του ευρώ.</p> <p>Ίσως βέβαια η ΕΚΤ να καταφέρει να τη  "γλιτώσει". Ας είμαστε όμως ειλικρινείς σε αυτό το σημείο: η αναβολή των αυξήσεων των επιτοκίων συχνά επισπεύδει μια βαθύτερη κρίση.</p> <p>Ο αδύναμος κρίκος της αλυσίδας δεν είναι πλέον τα περιφερειακά spread ομολόγων χωρών όπως η Ιταλία ή η Ελλάδα προς εκείνα του "βράχου" της ευρωζώνης, δηλαδή της Γερμανίας. Είναι το ίδιο το ευρώ. Η Λαγκάρντ μιλά δύο φορές μέσα στην τρέχουσα εβδομάδα και πρέπει να παράσχει σαφήνεια σχετικά με το χρονοδιάγραμμα για την αντιστροφή της γραμμής της υπερβολικής τόνωσης λόγω πανδημίας, η οποία συμβάλλει σημαντικά στην άνοδο του πληθωρισμού.</p> <p>Ένας δείκτης τιμών καταναλωτή στο 7,5% σε ετήσια βάση τον Μάρτιο απαιτεί δράση και όχι περίτεχνες και αόριστες διατυπώσεις ότι το Διοικητικό Συμβούλιο "θα ενεργήσει εάν χρειαστεί". Πότε θα είναι σίγουρη η ΕΚΤ ότι τα πράγματα έχουν πάρει την "κάτω βόλτα"; Όταν βρεθεί ενώπιον διψήφιου πληθωρισμού;</p> <p><strong>Τύχη και αναγκαιότητα</strong></p> <p>Η Ευρώπη, μέχρι στιγμής, έχει σταθεί τυχερή. Η τρέχουσα "μάχη" για την προεδρία της Γαλλίας μεταξύ του Εμανουέλ Μακρόν και της Μαρίν Λεπέν δεν έχει επηρεάσει τις αγορές με τον ίδιο τρόπο που είχε συμβεί κατά την πρώτη τους αντιπαράθεση στον β’ γύρο των προεδρικών εκλογών το 2017, όταν σημειώθηκε απότομη άνοδος στις αποδόσεις των γαλλικών ομολόγων.</p> <p>Επίσης, δεν έχουν υπάρξει ακόμη απότομες αυξήσεις των μισθολογικών απαιτήσεων των εργαζομένων. Ωστόσο, η ΕΚΤ δεν μπορεί να ελπίζει στη "θεία πρόνοια". Όπως έχουν αντιληφθεί η Fed και η κεντρική τράπεζα του Ηνωμένου Βασιλείου (BoE), εάν η απάντηση στο πεδίο της νομισματικής πολιτικής δεν είναι γρήγορη και επιθετική, οι αγορές χάνουν την εμπιστοσύνη τους τάχιστα.</p> <p>Αυτός είναι ένας κίνδυνος τον οποίο η ΕΚΤ δεν μπορεί πλέον να αντέξει. Πρέπει να αυξήσει τα επιτόκια φέτος και να εκθέσει ξεκάθαρα τις ενέργειές οι οποίες πρέπει να αναμένονται από εκείνη. Διαφορετικά, τα ήδη εδραιωμένα προβλήματά της θα επιδεινωθούν.</p>Fri, 22 Apr 2022 06:06:41 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/adynamo-eyrohttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/toyota<p>Ο ιαπωνικός κολοσσός της Toyota πρώτη φορά στην Ιστορία εκθρόνισε, με κριτήριο τις πωλήσεις της το 2021, τη μέχρι τότε κορυφαία General Motors, καθιστάμενη και η πρώτη μη αμερικανική που κατορθώνει κάτι τέτοιο στα σχεδόν 120 χρόνια ύπαρξης αυτού του κλάδου.</p> <p>Το μείζον αυτό επίτευγμα φανερώνει και τις αλλαγές που συνταράσσουν τις αυτοκινητοβιομηχανίες, οι οποίες αντιμετωπίζουν έντονο ανταγωνισμό και έξωθεν πιέσεις, ενόσω μετακινούνται προς την εποχή της ηλεκτροκίνησης. Και αυτή η μεταβολή με την Τοyota παρατηρείται σε ένα ταραχώδες και παράξενο έτος, κατά το οποίο οι εταιρείες διαγκωνίζονταν για την επίσπευση της στροφής στις μπαταρίες και, ταυτόχρονα, είχαν προβλήματα με την παραγωγική διαδικασία.</p> <p>Οι πωλήσεις νέων οχημάτων δέχθηκαν πλήγμα από τις μεγάλες ελλείψεις ημιαγωγών, κάτι το οποίο υποχρέωσε τις αυτοκινητοβιομηχανίες να παύσουν τη λειτουργία εργοστασίων, ακόμα κι αν η ζήτηση για αμάξια αποδείχθηκε απρόσμενα ζωηρή. Η General Motors, η Ford και η Stellantis, η οποία συγκροτήθηκε με τη συγχώνευση των Fiat – Chrysler και της Peugeot, παρήγαγαν και πούλησαν λιγότερα αυτοκίνητα από όσα είχαν προβλέψει το 2021, διότι επλήγησαν από τις ελλείψεις ημιαγωγών. Αντιθέτως, η Toyota δεν ζημιώθηκε τόσο πολύ.</p> <p>Με ατού τα υψηλά αποθέματα σε ημιαγωγούς, η Toyota αύξησε κατά 10% τις πωλήσεις της το 2021.</p> <p>Πέραν των εν λόγω ελλείψεων, η πανδημία και τα συνεπαγόμενα προβλήματα στον εφοδιασμό οδήγησαν σε μείωση πωλήσεων με παράλληλη άνοδο τιμών σε καινούργια και μεταχειρισμένα αυτοκίνητα, που ορισμένες φορές ήταν δυσθεώρητη.</p> <p>Το 2021 συνολικά ο κλάδος διέθεσε στην αγορά διεθνώς κάτι λιγότερο από 15 εκατομμύρια μονάδες, σύμφωνα με την Cox Automotive και αυτό αντιστοιχεί σε αύξηση 2,5% σε σύγκριση με το 2020, αλλά απέχει αρκετά από τα 17 εκατ. αμάξια, που συνήθως πωλούνταν σε ετήσια βάση προ πανδημίας.</p> <p>Στις αρχές της εβδομάδας η GM δήλωσε ότι οι πωλήσεις της στην αμερικανική αγορά ελαττώθηκαν σε σύγκριση με το 2020 κατά 13% το 2021, στα 2,2 εκατ. αυτοκίνητα και φορτηγά. Η ιαπωνική Toyota διατηρεί συγκριτικά πολύ υψηλότερα αποθέματα σε ημιαγωγούς. Εξ ου και με την πολιτική αυτή οι πωλήσεις της το παρελθόν έτος ενισχύθηκαν 10% σε 2,3 εκατ. μονάδες, σε σχέση με το 2020.</p> <p>«Η κυριαρχία των αμερικανικών επιχειρήσεων στις ΗΠΑ έχει πλέον λήξει και, ακόμα κι αν φέτος η Toyota δεν υπερσκελίσει την GM, το ότι συνέβη μία φορά έχει συμβολική αξία για το πώς μετασχηματίζεται ο κλάδος – oύτε πλέον μπορούν να θεωρούν οι εταιρείες αυτονόητο ότι θα έχουν μερίδιο στην αμερικανική αγορά απλά επειδή είναι αμερικανικές», παρατηρεί ο Ερικ Γκόρντον, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, οι οποίος μελετά την αυτοκινητοβιομηχανία. Η δε Ford αναμενόταν να έρθει στην τρίτη θέση στην αμερικανική αγορά.</p> <p>Παρά τις αδύναμες πωλήσεις νέων οχημάτων, τόσο οι εταιρείες όσο και οι αντιπροσωπείες τους εξασφάλισαν υψηλά κέρδη, διότι είχαν το περιθώριο να αυξήσουν τις τιμές τους. Ακόμα μία πρόκληση για τον κλάδο αφορά τη μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση. Πάμπολλες εταιρείες δαπανούν δεκάδες δισεκατομμύρια για τον σχεδιασμό μοντέλων με μπαταρίες και την κατασκευή ανάλογων εργοστασίων. Κάνουν αγώνα δρόμου να συμβαδίσουν με την Tesla, η οποία πωλεί την πλειονότητα των ηλεκτρικών αμαξιών σήμερα.</p> <p>Πάντως, οι περισσότερες εδραιωμένες αυτοκινητοβιομηχανίες είναι απίθανο να εξασφαλίσουν σημαντική παρουσία στη συγκεκριμένη αγορά φέτος, εκτός ίσως από τη Ford.</p> <p>Bloomperg</p>Fri, 01 Apr 2022 06:10:23 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/toyotahttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/kina-kai-emporio<p>TOM WESTBROOK, KEVIN YAO / REUTERS</p> <p>Η στάση της Κίνας έναντι της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία τους προσεχείς μήνες πρόκειται να μετασχηματίσει τις παγκόσμιες ροές κεφαλαίων και το διεθνές εμπόριο και ίσως να κατατείνει στο να δημιουργηθούν νέες σφαίρες οικονομικής επιρροής, όπως παρατηρούν επενδυτές. Τον Φεβρουάριο λίγο πριν στείλει τις δυνάμεις του στην Ουκρανία, ο πρόεδρος Πούτιν και ο Κινέζος ομόλογός του Σι Τζινπίνγκ διεκήρυξαν στο Πεκίνο μία «άνευ ορίων συνεργασία», υποσχόμενοι κιόλας να συντονιστούν περισσότερο κατά της Δύσης. Η Κίνα δεν συντάχθηκε με τις χώρες της Δύσης στο να καταδικάσει τη Μόσχα για αυτό που η τελευταία αποκαλεί «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», ενώ την ίδια στιγμή ζητεί και από όλες τις πλευρές αυτοσυγκράτηση. Το σινορωσικό εμπόριο το 2021 είχε αύξηση κατά 35% στα 146,9 δισ. δολάρια. Και ίσως αυτή η τάση να ενδυναμωθεί δραστικά εξαιτίας των νέων κυρώσεων, οι οποίες απέκοψαν τη Ρωσία από τις δυτικές αγορές.</p> <p>Η μετατόπιση των εμπορικών ροών παρατηρείται και επωάζεται, αφ’ ης στιγμής προσάρτησε η Ρωσία την Κριμαία το 2014, παρατηρεί ο Τομ Τζέιμς, διευθυντής της TradeFlow Capital Management, εταιρείας αμοιβαίων κεφαλαίων. «Ηδη η Ρωσία έχει αρχίσει να συναλλάσσεται σε γουάν με την Κίνα», προσθέτει, λέγοντας πως οι τράπεζες μπορούν να συναλλάσσονται μεταξύ τους εκτός του συστήματος SWIFT, από το οποίο αποκλείστηκε η Μόσχα, ενώ παράλληλα η Κίνα μπορεί να επωφεληθεί τα πλείστα μεν με κινδύνους δε. Το 25% και πλέον των κινεζικών εξαγωγών προς τη Ρωσία διεξάγονταν με γουάν το πρώτο εξάμηνο του 2021 εν συγκρίσει με το 2% το 2013, λόγω περιορισμού της εξάρτησης αμφοτέρων από το δολάριο. Ο «άγνωστος Χ» έχει να κάνει με τους δασμούς και τις κυρώσεις ή τις ποσοστώσεις, διευκρινίζει ο κ. Τζέιμς, αναφερόμενος στο πόσα ρωσικά προϊόντα οι άλλες χώρες θέλουν να εισαγάγουν.</p> <p>Οι διεθνείς αγορές αναστατώνονται λόγω ανησυχιών πως ένα μέτωπο Ρωσίας – Κίνας θα προκαλούσε τα αντίμετρα των ΗΠΑ, ενώ από τη ρωσική εισβολή και μετά οι τιμές των κινεζικών μετοχών έχουν τη χείριστη επίδοση. Και το εμπόριο της Κίνας με τη Ρωσία επισκιάζεται από εκείνο της πρώτης με τη Δύση. Τον Φεβρουάριο οι συναλλαγές με την Ε.Ε. ανήλθαν σε 137 δισ. δολ. και σε 123,3 δισ. δολ. με τις ΗΠΑ έναντι των 26,4 δισ. δολ. με τη Ρωσία. Απαντώντας σε ερώτημα του Ρόιτερς προς το Πεκίνο, για τους πιθανούς κινδύνους εάν βοηθήσει οικονομικά τη Μόσχα, το υπουργείο Εξωτερικών της Κίνας δήλωσε ότι θα συνεχιστεί κανονικά η οικονομική και εμπορική συνεργασία των δύο χωρών. Πάντως, οι πιέσεις στο παγκόσμιο εμπόριο λόγω πολέμου είναι αισθητές. Πάμπολλα αγαθά από τον γαιάνθρακα Ινδονησίας μέχρι τα όσπρια Αιγύπτου και τα φυτικά έλαια δεν είναι πλέον διαθέσιμα για εξαγωγές.</p>Mon, 28 Mar 2022 07:11:52 GMThttps://thessaliaeconomy.gr:443/blog/tis-agoras-ta-anomologita/kina-kai-emporio